Na een dag vol indrukken in Nagele, op Schokland en Elburg en heel wat gelopen kilometers was ik nog niet klaar. Maar ik zei al de hele dag, vanavond eten we een vissie op Urk. Ook Urk was een eiland maar in tegenstelling tot Schokland ligt dit toch nog deels aan het water.
We parkeerden gratis aan de haven en wandelden het dorp in. Urkers zijn een heerlijk apart slag volk met een schitterend accent. Ik genoot er werkelijk meteen van. Luisterden even naar een paar oude vissermannen maar verstond behalve ‘botter’ vrij weinig. We dwalen door het dorp, langs de scheepswerf en ik vergaap me aan het IJsselmeer. Ik heb me laten vertellen dat het zoet water is zonder getijde, maar het voelt als de zee en ik geniet er intens van. Alles ademt hier visserij en het dorp heeft ook een hele eigen sfeer.
Uiteraard heeft het afsluiten van de Zuiderzee enorme invloed gehad op de visserij en op Urk. Het visbestand is jarenlang naar beneden gegaan maar trekt de laatste jaren weer aan. Er zijn vispassages maar het blijft een ding dat de Urkers nu andere vis vangen en het geen zoutwatervissen meer zijn.
Al even kijk ik naar de vuurtoren, maar de wind en vooral mijn hoogtevrees doet me twijfelen. Pas als ik via het vissersmonument weer bij de vuurtoren sta besluit ik naar binnen te lopen. Ik praat mezelf moed in en samen beklimmen we de toren. Het uitzicht is fenomenaal en de wind maakt wat bijzonders van ons haar. Hoogtevrees tart me pas als ik de trappen weer afdaal. De vuurtoren van Urk is trouwens in meerdere opzichten bijzonder, het staat middenin het dorp en het licht draait tegen de klok in. Lekker eigenwijs, vind ik wel weer bij die Urkers passen.
We dwalen nog wat door het dorp, maken een praatje en ik kijk dwaal door de ginkies, steegjes, die het dorp rijk is. Urk was als eiland dichtbebouwd, er was simpelweg niet meer ruimte dan een mansbrede steeg tussen de huizen.
Na nog een paar laatste kilometers dwalen, gaan we op zoek naar iets te eten. We verlangen naar iets makkelijks. Een afhaal voor vis gebruikt te oude olie en dus halen we patat en rijden het dorp uit. We gaan bijna naar huis, maar eerst genieten we op een desolate, fotogenieke plek van het eten. Maar daar kom ik nog op terug.
Ik zet ‘m op mijn lijst. Mooie foto’s!
Wij waren afgelopen juli voor het eerst op Urk en hebben ons er toen prima een middagje vermaakt en gelukkig wel een heerlijk broodje paling gegeten!
Ooit als twaalfjarige een ‘excursie’ gehad naar Urk. Ook de vuurtoren beklommen. Maar als ik dit zo zie en lees, wil ik eigenlijk nog eens terug. Wat is het een heerlijke plek!
Geweldige foto’s weer, vooral die met jullie verwaaide kapsels. ;-)
Ooh wat een mooie foto’s weer.
Kan zo genieten van jouw logs 😍
Jammer dat ze de vis in oude olie bakken. Goed dat je deze hebt overgeslagen.
Altijd jammer als ze bezuinigen op olie. Dat moet zo vers zijn dat je alleen de vis proeft. Urk is zeker een mooie plek. Ik weet uit ervaring dat sommige zaken (niet in urk in dit geval) een pan voor toeristen heeft en voor lokale mensen.
Love As always
Dimario
Dapper dat je je hoogtevrees overwon en de vuurtoren beklom! Zelf beklim ik graag torens, vanwege het uitzicht. En ik heb geen hoogtevrees, want anders zou ik dat waarschijnlijk ook niet doen.
Het Urks is een bijzondere streektaal. Meestal versta ik streektalen wel ongeveer, maar van het Urks kon ik geen chocola maken.
Mooi, Liesbeth. Ik was er een paar jaar terug met mijn dochter. Toen namen we ook zo’n foto bovenop de vuurtoren. Wat je hier schrijft en toont is heel herkenbaar.
Je laat me genieten met je foto’s. Eigenwijs volk, die Urkers zegt men maar ik denk dat jij daar weinig van merkte.
De oude kern van Urk een is nog steeds een prachtig vissersplaatsje. An het beklimmen van de vuurtoren ben ik nog niet toe gekomen.
Maak je over de laatste Urker vissers maar geen zorgen, die vangen nog steeds zoutwatervissen maar dan op de Noordzee.
Het was in ieder geval een welbestede dag daar aan de voormalige Zuiderzee met veel mooie foto’s
Stoer dat je met hoogtevrees toch in de toren klom. Urk is idd een leuk plaatsje.
Een bezoekje aan Urk, is best leuk Liesbeth.
Goh, ze daar toch beter moeten weten, bakken in oude olie, is echt smerig.