Helaas was ik nog aan het werk, maar eenmaal onderweg naar huis had ik heel erg haast. In recordtempo fietste ik naar huis en wisselde van tas. Dat ik zo’n haast had, kwam vooral doordat ik heel hard hoopte de eerste zonneharpen van na de zomer te kunnen fotograferen. En meer ook, laten we eerlijk zijn: na deze zomermaanden verdien ik aangename temperaturen, goud licht en mist.
En dus sjeesde ik, zonder me om te kleden en zonder acht te slaan op kat noch vriend, het huis weer uit. Meer dan eens vervloek ik mijn kleine dorp, maar nu is het wel lekker dat ik zo door natuur en schoonheid heen sjees. Ik weet precies waar ik moet zijn en leg het zachte licht vast.
Vroege ritjes zijn de mooiste. Maar nu ga ik echt naar bed.

14 Comments

  1. Wow, je hebt groot gelijk! Na zo’n warme zomer zijn dit wel de plaatjes waar je vroeg voor op pad wilt gaan! Ik ga dat binnenkort ook weer eens doen!

Comments are closed.

Dat mag niet!