Helaas was ik nog aan het werk, maar eenmaal onderweg naar huis had ik heel erg haast. In recordtempo fietste ik naar huis en wisselde van tas. Dat ik zo’n haast had, kwam vooral doordat ik heel hard hoopte de eerste zonneharpen van na de zomer te kunnen fotograferen. En meer ook, laten we eerlijk zijn: na deze zomermaanden verdien ik aangename temperaturen, goud licht en mist.
En dus sjeesde ik, zonder me om te kleden en zonder acht te slaan op kat noch vriend, het huis weer uit. Meer dan eens vervloek ik mijn kleine dorp, maar nu is het wel lekker dat ik zo door natuur en schoonheid heen sjees. Ik weet precies waar ik moet zijn en leg het zachte licht vast.
Vroege ritjes zijn de mooiste. Maar nu ga ik echt naar bed.
14 Comments
Comments are closed.


Wat prachtig! Ik word er helemaal zen van.
Wow, je hebt groot gelijk! Na zo’n warme zomer zijn dit wel de plaatjes waar je vroeg voor op pad wilt gaan! Ik ga dat binnenkort ook weer eens doen!
Die foto met die paarden is echt prachtig zeg!
Wat heb je dat weer geweldig mooi vastgelegd!
Prachtige sfeerbeelden, echt nazomers
Heel mooi!
Je hebt je niet voor niets zo gehaast! Je foto’s zijn weer goed gelukt.
Je hebt je niet voor niets gehaast… wát een prachtige serie foto’s, mét en zonder lichtharp.
Wat is het daar prachtig. En hoe mooi jij dat in beeld kan brengen. Ik voel gewoon de ochtend.
Tja, wat moet je meer zeggen dan dat de koningin van het tegenlicht haar wereld weer buitengewoon schitterend heeft vastgelegd.
Het heeft je wel weer meteen een mooie serie opgeleverd met de eerste zonneharpen in een fijn sfeertje.
Het mooiste licht is ochtendlicht, ik heb genoten van je foto’s
Oh, geweldig! Ik sta ook echt graag vroeg op voor mooie wandelingen.
Je moeite is beloond! Prachtige foto’s! Welterusten.