Gebroken cookies

Gebroken cookies

Steeds als mijn vader op vakantie is geweest probeert hij een apart aardigheidje voor me mee te nemen. Dat hij dit jaar naast Tuinkat nog iets anders gevonden had verbaasde me dan ook niet. We hebben dezelfde humor en ook de Britse humor doet het goed bij ons. De rood gele doos met gebroken koekjes trok dan ook meteen mijn aandacht.

House of Lancaster, zoals het bedrijf heet wat de koekjes inpakt, is onderdeel van Freemans één van de grootste distributeurs van lokaal voedsel in het Verenigd Koninkrijk. Tevens zijn ze de grootste in het verpakken van gebroken en misvormde koekjes en wordt al het werk van uitpakken tot opnieuw verpakken binnen een 3000 m2 grote fabriek gedaan. Naast hun gebroken koekjes verpakken ze ook diverse andere koekjes en hebben ze ook nog een box met gebroken chocoladekoekjes.

Ik kon mijn nieuwsgierigheid maar kort bedwingen en al in de auto naar huis maakte ik de doos open. In de doos is niet meer dan een zak vol met, jawel, gebroken koekjes en dat in alle soorten en maten te vinden. Voor even was ik bang dat de koekjes taai zouden zijn maar ze waren zalig! Mijn favoriete koekjes waren degene met een wit laagje ertussen maar gezien het feit dat de flinke zak koekjes inmiddels op is, mag duidelijk zijn dat alle koekjes lekker zijn. Gelukkig gaat mijn vader regelmatig naar de UK en daarom heb ik mijn bestelling alweer geplaatst.

Mocht je ruim een kilo koekjes wat teveel vinden, het bedrijf heeft ook verpakkingen met niet gebroken koekjes in alle vormen en maten, maar die zijn lang zo leuk niet als hun gebroken variant.

22 reacties

  1. Als wij vroeger eens een gebroken koekje kregen en daarbij wat minder blij keken, zei moeder altijd: “Opeten, ze kunnen toch niet heel in de maag!”

  2. Het zal met de versheid niets te maken hebben, ze worden er natuurlijk in de fabriek al uitgesorteerd en alleen maar , tegelijkertijd met de andere koekjes die heel bleven, in een andere afdeling verpakt worden. Voor de smaak maakt het niet uit natuurlijk en zo krijg je een leuk gesorteerde dood koekjes. Heel goed idee, net zoiets als de stroopwafelbakkers die hun “afval”, nadat de ronde koeken eruit gesneden zijn als “koekkruimels” verkopen. Smullen.

  3. Oh, heerlijk! En het voordeel is dat je zo nog eens van alles kunt proeven. Want ze zijn misschien gebroken, maar voor de smaak maakt dat niks uit;).

  4. Ben wel veel op Groot-Brittannië geweest, maar heb daar geen koekervaring opgedaan. Bij ‘biscuits’ moet ik direct denken aan Wallace van Gromit. Doe wel eens aan ‘cheese and biscuits’, maar die afwijking heb ik in de USA opgelopen.

Reacties zijn gesloten.