Het vliegende yoghurtpotje
Meuk

Het vliegende yoghurtpotje

Vorig jaar juli vertelde ik jullie al over Frans zijn hobby. Hij is namelijk vliegenier. Dus jullie begrijpen dat ik regelmatig langs een winderig vliegveld mijzelf zit te vermaken. Had Frans vorig jaar alleen één van zijn zweefvliegtuigen klaar, heeft hij deze winter gebruikt om een vliegtuigje op te knappen wat elders uit een maisveld gehaald is. Kunnen die kleine vliegtuigjes niet goed tegen. Het vliegtuigje in kwestie miste zijn neus, de kap en ook het landingsgestel had flinke schade geleden. Hij was ten dode opgeschreven tot Frans zich over hem ontfermde.

 

Maanden van werk later is hij klaar. De kap is plastic over een door hemzelf geschaafde mal heen verwarmd en gebogen. Ook het landingsgestel heeft hij zelf gefabriceerd, maar dat was beide niets in vergelijking tot de neus. Van een slechte foto uitvergroot heeft hij een neus nagebouwd. Maten en dergelijke waren er niet te vinden en dus was het vooral improviseren, en daarbij denken aan het gewicht, het devies. Kloterig werk waar niemand op zijn vliegclub zich aan wilde branden. Dat Frans zich niet gek laat maken blijkt wel want de witte voorkant is een voormalig yoghurtpotje. Al eerder creëerde hij een nieuwe buik dat is een losse klep want om met zo’n ding te vliegen moet er nog heel wat techniek in. Nog wat doorzichtig plastic en warempel het leek van de winter opeens weer op een vliegtuig.

Inmiddels vliegt Frans al weer een keer of 10 met zijn vliegtuig. De kinderziektes zijn eruit en hoewel ik hem nog een keer in het voorbijgaan ‘vliegtuig in de boom’ hoorde roepen, doet het vliegende yoghurtpotje het prima.

22 reacties