• Ode aan de Vitara
    Meuk

    Ode aan de Vitara

    Dat ik vrij weinig met auto’s heb, dat heb ik van huis niet meegekregen. Daar staat de teller op 7 geloof ik, kunnen er ook 8,5 zijn ben gestopt met tellen. Anyway hier zijn het er 2 en die zijn niet van mij. De donkergroene schone van Frans die kennen jullie inmiddels maar voor het dagelijkse gebruik heeft hij nog een Vitara jeep. En hoewel ik meer om fietsen geef hier toch een ode aan de Vitara, die al bijna 30 jaar oud is. Ze was ooit eens zwart En omdat Frans geen fluit om de lak geeft mag de krat met boodschappen gewoon op de neus staan tot de…

  • De Vreemde Vogel
    Meuk,  Vroegah

    De Vreemde Vogel

    Bij toeval, zoals wel vaker, kwam ik de grappigste caravan ooit tegen op een foto. Hoog op de poten en flink boven het maaiveld. Benieuwd als ik was zag ik dat deze caravans vakantiehuisjes zijn op de Vreemde Vogel in Vlaardingen en dat ze nog veel meer te bieden hebben op deze prachtig groene en voor mij zo bekende locatie. Heel lang geleden toen ik nog een lange vlecht had en een roze fiets, reed ik elke herfst zo ongeveer dagelijks naar een hele grote kastanjeboom en verzamelde kastanjes om er thuis niet heel veel meer mee te doen. Toen al was ik dol op de herfst, het terrein waar…

  • Geen uitzicht vandaag
    Meuk

    Geen uitzicht vandaag

    Het is mistig als ik naar huis rij, heb die mist op zien komen gedurende mijn nachtdienst wat op zich niets vreemds is. Maar alleen die dikte, nog langzamer dan normaal rij ik naar huis. Ik moet een paar nare kruispunten over waar ik als fietser geen voorrang heb en dat ook niet pak. Ik moet een weg in die wel verlicht is maar na de eerste lantarenpaal zie ik helemaal niets meer. Hier rechts is zeker weten een abri en daar verderop een boerderij. Een vage vorm priemt door de mist. Ik gebruik het ter oriëntatie want ik moet ook nog een keer afslaan. Daar ergens, een onverlichte weg…

  • Einde objectief nummer zoveel
    Meuk

    Einde objectief nummer zoveel

    Het was van de week, we stonden op het punt van vertrekken toen ik op het laatste moment besloot mijn kleine camera met dito lens mee te nemen. Lompigheid en niet opletten zorgde ervoor dat ik dit voor mij te kleine geheel uit mijn vingers liet vallen. Ik hoorde al meteen dat het mis was en zwaar geïrriteerd, ook omdat mijn hand zeer deed, liet ik Frans ernaar kijken. Einde objectief nummer zoveel, realiseerde ik me. De camera wist Frans, ondanks dat het objectief er gruwelijk vast op zat, te redden. Nou ben ik helemaal pro hobby’s mogen geld kosten maar die lompigheid dat heeft me inmiddels al 3 objectieven…

  • Stropoppen
    Fotoserie,  Meuk

    Fotoserie: Stropoppen

    Een stropopredenering is genoemd naar de stropoppen die in de landbouw wordt gebruikt als vogelverschrikker. De pop heeft als doel de vogels te misleiden en te doen denken dat er echt een persoon in een veld staat. Als redenering heeft de stropopredenering hetzelfde doel. Het is namelijk een type foute redenering waarbij de tegenstander niet het werkelijke standpunt tegenspreekt maar een variant daarvan. Een voorbeeld daarvan is een vrouw een compliment geven over haar zeer goed zittende broek, waarop ze antwoord; dus je vindt me dik in deze broek? Nee hij zegt alleen dat die broek goed om je kont zit. Lekkere discussie weer. Het gelul kende ik wel, de…

  • Het vliegende yoghurtpotje
    Meuk

    Het vliegende yoghurtpotje

    Vorig jaar juli vertelde ik jullie al over Frans zijn hobby. Hij is namelijk vliegenier. Dus jullie begrijpen dat ik regelmatig langs een winderig vliegveld mijzelf zit te vermaken. Had Frans vorig jaar alleen één van zijn zweefvliegtuigen klaar, heeft hij deze winter gebruikt om een vliegtuigje op te knappen wat elders uit een maisveld gehaald is. Kunnen die kleine vliegtuigjes niet goed tegen. Het vliegtuigje in kwestie miste zijn neus, de kap en ook het landingsgestel had flinke schade geleden. Hij was ten dode opgeschreven tot Frans zich over hem ontfermde.   Maanden van werk later is hij klaar. De kap is plastic over een door hemzelf geschaafde mal…

  • Sneeuw, maar van mij mag het over zijn met die winter
    Meuk

    Winter

    De afgelopen week heb ik voor het eerst, zover ik het me kan herinneren, een pyjamabroek onder mijn gewone kleding gedragen. Voor even voelde het echt als winter, niet de vrolijke laagstaande zon die over sneeuw of ijs schittert maar een vies gure wind die aanvoelt als -10. Wind die spieren verlamt en me zelfs binnen met 2 vesten rond liet lopen. En een sjaal. Maar voor de rest was het niet koud, leek maar zo. Is dit wat we kunnen verwachten als we zo lekker doorgaan met het milieu verzieken? Zelfs op bed had ik behalve mijn reguliere dekbed, een extra dekbed en een fleecedeken. Uiteindelijk had ik naast…