Met de komst van een heuse boekencollectie is het onvermijdelijk dat ik af en toe wat boekjes kwijt moet. Een deel gaat op Markt.plaats, een deel een enkeltje kringloop en een deel gaat in bakken tot ik een aantal minibiebs af ga. Zo besloot ik op een mooie dag de minibiebs van Nuenen af te fietsen.

Toen ik nog maar een paar dagen in Eindhoven woonde, fietste ik naar Nuenen. Of nou ja ik fietste een rondje en kwam in Nuenen uit. Het dorp was me niet onbekend maar toen ik er zo fietste realiseerde ik me dat het een ontzettend leuke gemeente is. In de zomer liepen er vele toeristen en in de winter is het een gezellig dorp om een kort rondje door te fietsen. Nuenen is nog steeds een rondje fietsen, niet meer even en niet meer zomaar maar toch kom ik er regelmatig. Met de komst van een nieuwe Lidl en een kringloop heeft het dorp nog meer redenen om er eens een bezoek te brengen.

Als een toerist in Nuenen

Maar dat is niet wat die toeristen daar brengt. Het was ooit de woonplaats van Vincent van Gogh, je weet wel die roodharige ietwat vreemde schilder die zijn oor af tjopte en behalve dat een vreselijk arm bestaan leidde maar best aardige schilderijtjes maakte. Zo schilderde hij de pastorie, meerdere watermolens en het kleine kerkje van Nuenen. In het dorp fiets ik langs wat hij schilderde en toen ik nog in Eindhoven woonde fietste ik over het naar zijn sterrennacht gemaakte fietspad. En juist omdat Nuenen altijd zo ‘dichtbij’ voor mij was heb ik echt te weinig aandacht aan dit prachtige dorp besteed. Ik beloof beterschap.

De minibiebs van Nuenen
Gelukkig had ik weer een stapeltje boeken en dus toog ik op de fiets naar het dorp. De eerste minibieb die ik aandeed was Laan ter Catten 56. Wilde daar een aantal kinderboeken in stoppen toen het buurmeisje de deur open deed en zei dat zij ook graag boeken las. Zalig bijdehandje kreeg wat boeken toegestopt en toen ik zag dat ik nog een boek van die serie had stopte ik die ook nog in de brievenbus. Er bleef genoeg over voor de minibiebs en ik had wat minder bagage ook.

Hemelsbreed ligt een kilometer verderop nog een minibieb, met de fiets ben je er zo maar die gezellige straten laten je aardig omrijden met de auto. De Tomakker 150 is een formaatje groter qua kast. Ook heeft deze eigenaresse een pagina op FB die ik volg. Het zal de eerste keer niet zijn dat ik met een rotgang op de fiets in de auto stap om even een boek te gaan scoren. Door regelmatig contact weet ik dat de kinderboeken bij haar erg goed lopen en ook dat klopte. Terwijl ik aan kwam rijden stond een moeder met 3 kinders in te kast te snuffelen. Eén van mijn boeken ging meteen met hun mee ik propte er nog een paar in haar kast en stopte de rest van de kinderboeken in de brievenbus. Dat ik ook een boek uit de kast viste was natuurlijk weer niet zo handig voor het gewicht om mijn bagagedrager.

Met een vaartje fietste ik door Nuenen, reed nog even verkeerd ook, maar vond uiteindelijk de heerlijke grote minibieb aan de Berkestraat 4. Deze grote witte kast had ruimte over en dus verdween daar een groot deel van wat er nog op mijn bagagedrager lag. Ook op Opwettenseweg 83 is een minibieb te vinden. Deze prachtige houten minibieb kreeg de eigenaresse van haar vriend voor haar verjaardag. Het mooie houten kastje was goed vol en dus toog ik naar de laatste minibieb van Nuenen.

Voor deze minibieb moest ik een eindje fietsen. Op een klein kwartier van mijn oude huisje in Eindhoven ligt Eeneind. In 1348 sloeg in deze streek de pest enorm toe, het gebied Opwetten wat naast Eeneind ligt (en allemaal zo groot niet is) werd gespaard van deze ziekte. De kapel die praktisch langs het eerste fietspad van Nederland ligt, is de vervanger van de kapel die gebouwd werd voor de mensen die degene die wel ziek werden hielpen. Een nobele taak, zij bleken immuun. Genoeg reden voor een kapel in die tijd. Niet ver van de kapel, alleen even het spoor over, staat minibieb Eeneind. Deze minibieb is van dezelfde hand als die aan de Tomakker kwam ik te weten. De minibieb heeft als adres Parallelweg 1 en hangt aan de schutting bij de oprit net voorbij het huis.

NB: Bij het schrijven van deze blog had ik minibieb Eeuw Driessestraat 12, praktisch om de hoek van de als laatste beschreven minibieb, nog niet gevonden. Maar ook deze minibieb staat in Nuenen en is een bezoek waard.

Met weer genoeg kilometers in de benen en met heel wat minder boeken dan de heenweg toog ik terug naar huis om een boekje over de minibiebs open te doen uiteraard.