The Perfect Roadtrip

Willies Jeep bij Margraten

Het zijn m’n favo films en zelf ben ik ook graag onderweg, roadtrips, vaak totaal onverwacht vertrekken mensen met in het verschiet een al dan niet totaal onbekende bestemming om te zien wat er komen gaat. Zo zat ik een ruime week geleden te wachten met Frans naast me in de jeep. We bespraken wat we zoal al hadden gezien aan musea en Tweede Wereldoorlog locaties toen Margraten ter sprake kwam. Ik was er mei vorig jaar en bewaar nog steeds mooie herinneringen aan die dag. Ik sprak erover en vroeg Frans of hij er ooit geweest was. ‘Nee’, zei die. Terwijl ik m’n kaak van de grond pakte herinnerde ik me opeens dat ik er ook al jaren heen wilde en dat het niet iets is wat je niet alleen moet doen. ‘Moeten we eens doen’, ging Frans verder en voortvarend als ik ben zei ik; ‘zaterdag, dat kan best één van de laatste mooie dagen zijn’.

Relaxed reizen in een jeep

Roadtrip naar MargratenEn zo geschiedde, want die zaterdag was vorige week en het weer was inderdaad zo goed dat we met de Willys Jeep konden. De Jeep die ik inmiddels met ‘ze’ aan was gaan spreken, want ze sputterde een beetje alsof ze jaloers was dat er zo vaak een andere vrouw aanwezig was. Ik moet ook zeggen dat ik wel van die Jeep ben gaan houden, ze rijdt zalig. De vering is soepel, de stoelen zacht en door de beperkte snelheid heb je ook niet zoveel last van rijwind.
We begonnen de reis richting Nuenen waar een spuitbus met iets gehaald werd. Hierna begon de reis echt met een stuk snelweg naar Weert, met een topsnelheid van 80 word je nog ingehaald door vrachtwagens dus toen Frans de snelweg afging was het duidelijk, Lies moest navigeren. Noem het zwaar on-feministisch en typisch vrouw, maar dat kan ik dus niet. Veel keus had ik niet dus greep ik m’n telefoon en zocht een handige route. We zouden via Belgie rijden en eenmaal bij de grens in Stramproy zette ik de navigeer functie uit. Ik zou het zelf wel uitzoeken..hoopte ik. Het ging van Stramproy, naar Kinrooi, Maaseik, Elen en Rotem. In Kinrooi huppelde ik een Delhaize in. Vastbesloten één van mijn favo Belgische lekkernijen te halen en natuurlijk ook een lekkere lunch. Bepakt met fruit, broodbeleg en drinken liepen we de winkel weer uit om bij Dilsen met uitzicht op een aardig landhuis en een stel geiten ons het brood  goed te laten smaken. Groot voordeel aan zo’n Jeep is dat je ze makkelijk overal neerzet, zo stond de Dame in de schaduw tussen de bomen wat wel even lekker was na zoveel zon op mijn gezicht.

Graf voor een onbekende soldaat

We vervolgde onze weg, passeerde Maasmechelen en moesten nog een poosje in de file wachten tot wielertocht voorbij was, we reden door via Rekem naar Lanaken, waar we de Zuid-Willemsvaart passeerde en al snel via Maastricht de laatste kilometers ingingen. Ik genoot van de glooiing en herkende de weg van vorig jaar en greep opnieuw m’n camera om vanuit de jeep foto’s te maken, want wat een prachtige omgeving. Ik wees Frans het monument in de verte en even later reden we er voorbij en parkeerde. We spraken met verschillende mensen, met toeristen en omwonenden, met Nederlanders en Amerikanen en zette met toestemming de Jeep toch maar wat meer in het zicht. Dat het voor Frans de eerste keer was hier, was goed te merken in hem en in anderen herkende ik het ongeloof en de verbijstering. We liepen tussen de kruizen door, zochten zomaar wat namen op, waren beide doodstil in de kapel en terwijl we staand bij de Jeep nog wat dronken wisten we even niet meer. Want we hadden nog uren voor ons, vlot besloot ik Frans door Valkenburg te sturen en over Cauberg. Staand langs een apart weggetje kroop Frans even onder de Jeep ik genoot van het uitzicht want want is die omgeving schitterend, bij de Wilhelminatoren keken we over Valkenburg, namen wat te drinken en zochten even later naar aftandse wegen die de kracht van de Jeep echt zouden laten zien.

Een veldkapel in Limburg
Het was dan ook een paar kilometer buiten Valkenburg dat ik een veldkapel zag liggen en langs een veldkapel ligt een weg. Maar eenmaal daar raakten we aan de praat met een stel prachtmensen met hele lieve hondjes, de tijd verdween en even later fotografeerde ik die kleine kapel met het laatste licht van over de Cauberg viel, een prachtmoment waar we met zijn vieren van genoten en vlot daarna afscheid namen. Frans kon op een kleine landweg laten zien waar de Jeep toe in staat was en toen was het al vlot tijd om naar huis te gaan rijden. De terugweg ging wederom door België, ik liet m’n navigatie zijn gang gaan en zo reden we twee keer verkeerd, maar vonden alsnog de weg over Bree, Neerpelt en Valkenswaard naar huis.

Een enorme rit die ik in deken gewikkeld en met een enorme glimlach op m’n gezicht voltooide na ongeveer 250 kilometer.
Wat een heerlijke dag!

16 reacties op “The Perfect Roadtrip

  1. Joh, 250km in een Jeep? Dat is best een trip! Wij gingen vroeger op vakantie al die kant op en dan deed je er 3,5 uur over. De toenmalige wegen en auto’s en zo. Net geen Jeeps maar soms een Fordje Thames, een Austin, Amerikaanse Chevy, een IFA, Skoda’s, een Hansa. Mijn pa keek niet zo nauw. Hoorde bij de handel. Belgie hoogst illegaal. Maar met een Jeep? Nee dat is me nooit overkomen. En een beetje navigator in zo’n auto gebruikt een stafkaart uiteraard…:)

  2. Prachtige foto’s heb je er van gemaakt. Ken je de soort van roadmovie Little Miss Sunshine al?

  3. Wat een prachtig verhaal ….
    Ik wist dat je zowel van mannen als van vrouwen kunt houden, maar je nieuwe liefde is dus een Willy, past perfect bij je want is zowel mannen als een vrouwennaam , hoef je lekker niet te kiezen ;-)

    1. Hahahaah heerlijke reactie Rietepietz, moet wel toegeven dat ik van die jeep ben gaan houden.

  4. Indrukwekkende trip.
    Nog indrukwekkender vind ik de erebegraafplaatsen, waarbij ik altijd denk aan het waarom en het verdriet van het thuisfront. Van mij mag Nederland stoppen met defensie, zegt de pacifist in mij.
    De gelden daarvan naar vluchtelingopvang en gezondheid/ouderenzorg.

  5. dat was een mooie rit om te lezen , gelukkig ging het niet te hard en kon ik het goed bijhouden en onderweg genieten van de mooie foto’s
    denk dat die glimlach de hele dag op je gezicht zat , en terecht

Reacties niet toegestaan.