Met een grote liefde voor oude dingen, was het duidelijk dat ik deze zomer terug wilde naar Openluchtmuseum Bokrijk. Maar steeds als het goed uitkwam besloot het weer dat ik beter thuis kon blijven en was het dat niet dan was het een feestdag in België. Maar mijn geduld werd beloond dus reden we naar het prachtige park bij Genk.
Even schrok ik van de rij aan de kassa, maar eenmaal in het park was er van drukte niets te bekennen. Maar om die toch zeker te ontlopen sloegen we linksaf naar wat Haspengauw heet. Het mooie aan Bokrijk is dat het opgebouwd is zoals hoe het vroeger was. De huizen en andere gebouwen staan in groepen, boerderijen met landerijen apart.
In de keuken van één van de erven werd heerlijk gekookt, de pastoor zou komen eten dus het moest bijzonder worden. Geen idee waar die was, want ik kon hem niet vinden. Maar het rook daar zalig maar alsnog dook ik het hof in op zoek naar appels. Ik vond trouwens ook kleine maar zalige druiven en wederom verbaasde ik me dat er niet meer met al het fruit gedaan wordt. Ik liet het me in ieder geval smaken.
We liepen verder richting de jaren 60 maar eigenlijk zochten we een bankje in de schaduw waar het park bepaald niet rijk aan is. Ondertussen troffen we een vrijwilliger die vertelde dat we al het fruit aan de bomen buiten de speciaal aangelegde tuinen, mee mochten nemen. Er werd niets mee gedaan. Nu had ik ook een bankje nodig om mijn arme schouders rust te gunnen.
We genoten onze meegebrachte lunch en appeltjes en peer en vulden onze waterflessen nog maar eens. Het was met 29 graden eigenlijk net te warm, maar door genoeg schaduw trok ik het allemaal wel.
We kwamen op het Kempens Dorpsplein waar ik dwaalde tussen de huizen. Een smid was koud aan het smeden, ik bewonderde wederom een groentetuin en vond koffie en mattetaartjes. We dwaalden nog wat, verbaasden menigeen omdat ik zag dat een melkgeit zwanger was oke er hing nog geen pootje uit maar jeetje zeg je zag de buik bewegen. Via het oudste huisje van het park verlieten we na uren wandelen het terrein en keerden terug naar de huidige tijd.
Oh, wow! Wat een mooie plek weer. Schitterend!
Blij om van Bokrijk nog eens te kunnen genieten.
Zelf lukt het niet meer om er rond te wandelen.
Prachtige reeks heb je er weer van gemaakt.
De tweede foto in de tweede serie zou zómaar een schilderij van Jopie Huisman kunnen zijn, dat is het niet natuurlijk maar je foto’s zijn weer een feestje.
Prachtig ik houd zo van dit soort musea en je hebt het heel mooi weergegeven.
Un vooral als er ook soort van life history is, dan geniet ik extra.
Dat ziet er heel leuk uit, helemaal terug in de tijd!
Je hebt het weer mooi vastgelegd allemaal!
Ik ben daar wel in de buurt geweest, maar dan om te fietsen onder andere over het pad ‘dwars door het water’.
Je hebt er weer een mooi blog met prachtige foto’s van gemaakt. Ik had er nog nooit van gehoord, maar wat een prachtige locatie is dat.
Dit soort plekken zijn 🤩
Dat was vroeger ons ultieme schoolreisje… Je hebt je daar lekker kunnen uitleven met foto’s, mooi gedaan.
Hier moet ik zeker weten eens heen!
Ik ben er ruim 50 jaar geleden ooit met mijn ( toen nog verloofde ) geweest om te kijken of het geschikt was voor het jaarlijkse schoolreisje. De afstand was te groot , maar wij hebben ons toen toch wel geamuseerd. Ik herinner mij een bord bij een ezel met de tekst : De ezel is
boosaardig , hij durft te bijten. Wij vonden dat Belgisch want bij ons
in Nederland las je zulke waarschuwingen niet.
Ik weet zeker dat je je uit zou leven in dat park. Het is er zo mooi!
Mooie foto’s heb je gemaakt! Dat gouden interieur met bed en die ernaast met de karnton. Maar vooral de houten tobbe met wasgoed erboven vind ik schitterend.