Met een schuin oog op bijzondere gebouwen rijd ik rond. Niet zelden kom ik locaties tegen waar ik heel graag zou fotograferen maar die door camera’s en hekwerk omgeven, minimaal streng verboden terrein zijn. Ik weiger de wet met voeten te treden, maar zo’n terrein toch zeker wel.
Op mijn gemak fietst ik naar het pand, ik maak er geen geheim van dat ik er ben en parkeer mijn fiets in het zicht. Hoewel dit soort gebouwen hier in het katholieke Brabant vooral ook een negatieve geschiedenis kennen, blijf ik de bouwstijl (neogotiek en Hollandse renaissance) prachtig vinden. En nu het pand een nieuwe bestemming krijgt wordt het steeds interessanter. Ik aanschouw de camera’s maar trek me er weinig van aan, als ze er geen volk willen moeten ze er maar hekken neerzetten.
De voorzijde sierlijk en statig maar een deel van de bijgebouwen gesloopt of wordt dat door vandalisme. Onder mijn voeten kraakt glas maar ik zie ook de eerste tekenen van nieuwbouw, kleine paaltjes geven aan dat er wat gaat komen.
Een hekwerk lijkt een door mos bedekt beeld op te sluiten, haar vinger wijst belerend naar waar ooit de toiletten leken te zijn. Achter haar voorspelt rode graffiti het einde. Verderop zie ik onderaan een enorme boom iets wat op een voerbak lijkt, maar dan wanneer ik wat beter kijk aanschouw ik Maria op een bouwplaats nog wel. Voorzichtig trek ik wat hedera los maak haar gezicht en lichaam vrij.
Terwijl ik verder loop besef ik dat deze plek langzaam verdwijnt, kapotgeslagen ornamenten vallen net niet van daken, glas verpulvert tot gruis en tussen al dat wat was en misschien nog gaat worden, Maria die weer lijdzaam toekijkt hoe ik nog een laatste foto maak en dan weer op de fiets stap.
Joke zegt
Goed dat je dit onder de aandacht brengt.
Zo’n erfgoed moet niet verloren gaan.
Zeer knappe reeks.
Karen zegt
Wat een mooie, maar ook wel trieste collectie. Ik vind het altijd zonde wanneer zulk bijzonder erfgoed er zo bij staat. En tegelijkertijd wil ik dan, net als jij, mooie foto’s maken om juist die verlatenheid en het verval in beeld te brengen. Dankjewel dat jij dit deed.
Nicky zegt
Oh, heerlijk dat soort plekken! Hopelijk slopen ze niet te veel voor de nieuwe bestemming. Prachtige foto’s!
Liesbethblogt zegt
Het wordt niet geheel gesloopt gelukkig, maar het krijgt een nieuwe functie.
rietepietz zegt
Ik kan het niet helpen, vind het dood- en doodzonde dat het gebouw gesloopt wordt!
En die arme Maria had een beter lot verdiend.
Janny Vermaat zegt
Prachtige serie, oude glorie in verval.
Naomi zegt
Wat een prachtige fotoserie! Op sommige foto’s lijkt het gebouw nog bijna nieuw, maar dan zie je het verval en denk ik: jammer van zo’n prachtig gebouw.
Judy zegt
Wat een prachtig gebouw ooit geweest, in een herkenbare stijl. Jammer dat dat helemaal verloren gaat. Die verscholen Maria is een mooie vondst. Hopelijk kan ze nog een wonder verrichten.
Jan K. alias Afanja zegt
Je hebt weer een prachtige serie met mooie details gemaakt van deze bijzondere locatie. Wat ooit glorierijke gebouwen waren, raakt snel in verval zodra de sloop is aangekondigd. Je hebt een soort scharnier in de tijd vastgelegd met deze serie.
Marthy Berends zegt
Lekkerbekkend bekijk ik je foto’s. Ik ben gek op zulke locaties maar er zijn er maar heel weinig en vaak achter grote hekken. Prachtige serie!
Matroos Beek zegt
Zo herkenbaar en zo mooi in beeld gebracht. Voor mij ook zeer herkenbaar – gelukkig niet de ravage. Op zo’n school heb ik gezeten én gewerkt. Maria was er alomtegenwoordig. Ze stond afgebeeld in het schoolgebouw en in de tuin bevond zich een Mariagrot. Volgens de katholieke traditie verrichtte zij wonderbaarlijke genezingen. Tien jaar geleden veranderde de school haar naam van College Onze-Lieve-Vrouw-ten-Doorn in College Ten Doorn. Haar naam verdween uit de schoolnaam en ook de Mariagrot werd afgebroken wegens instortingsgevaar.
Sjoerd zegt
Triest dat verval zo snel zijn intrede doet.
Sabine zegt
Wat jammer van de beelden en de ravage aan het gebouw.
De coverfoto is overigens schitterend en de beelden achter het hekwerk zijn heel apart alsof ze opgesloten zijn zodat ze niet kunnen weglopen.
peter grey zegt
Prachtige serie! Je verwacht niet zo’n afbraak achter die statige gevel. Ik vind dat altijd wel mooi op de een of andere manier. Het proces van verval. De kopfoto van dit bericht ontroerd me (sowieso vind ik Maria’s ontroerend, op beelden en schilderijen), de eerste foto van de tweede serie vind ik heel mooi, die reflectie, en ook de gekooide engel. Schitterend.