Het water was alweer flink gezakt en ook de ponten voeren weer. We plande een dagje uit en op de terugweg besloten we de pont naar huis te nemen. Een paar weken geleden keek ik vanaf de dijk naar het ondergelopen gebied bij Middelaar, nu reed ik over de wegen die ik toen bij lange na niet kon zien. Helaas was het water nog niet weg. En ik vermoed dat dat ook nog wel even duurt. In het gebied zelf hebben de paar huizen geen voor mij zichtbare schade opgelopen, ze liggen beduidend hoger, maar de natuur daar zie je het hoge water nog aan. Vol verbazing keek ik dan ook naar de zo kenmerkende heggen uit deze streek. De Romeinen hadden moeite er door te komen maar het water beduidend niet. De modder hing bij mij tot borsthoogte wat toch aangeeft dat hier zeker anderhalve meter water heeft gestaan.
En het water staat er nog. De lager gelegen weilanden en grasvelden staan nog vol water, de gewassen kunnen als verloren worden verklaard. Op sommige plaatsen ligt het land zoveel lager dat er in de uiterwaarden binnenmeren zijn gevormd. Water wat niet meer terug kan stromen en dus moet verdampen. Water wat allerlei troep met zich meevoerde verbazingwekkend weinig afval hier maar een stank onbeschrijfelijk. Fotoserie: Het binnenmeer bij Cuijk.