Een kleine week geleden moesten we iets ophalen in Oirschot. Ik ging voor de gezelligheid mee en keek als altijd naar buiten. Ik mopperde op alle grote ronde schapen met van schiet eens op, maar de meeste hoorde me niet of kauwde gezapig door. Schapen bepalen zelf wanneer de lammetjes komen en ik vind dat altijd te lang duren. Voor mij is het sneeuwklokjes, krokussen, lammetjes maar andersom mag ook en dus heb ik geen geduld.
Hoewel ik mijn cameratas elk klein ritje gewoon meeneem had ik niet echt iets verwacht, maar zodra we Oirschot naderde zag ik helder wit tussen de schapen. LAMMETJES, kijk dan! Lammetjes!! KijK dAn! En natuurlijk geloofde hij me maar hij reed wel gewoon door want hij had een afspraak. Maar op de terugweg zag ik mijn kans schoon en fotografeerde de lammetjes van Oirschot!

17 Comments

  1. Elk jaar opnieuw vind ik het een wonder. Krokusjes, sneeuwvlokjes en lammetjes. Zo lief en hartveroverend dat kleine grut. Die laatste foto is prachtig, hoe het steun zoekt bij moeder.
    Lieve groet.

  2. Prachtig om te zien, maar die lammetjes krijgen het niet zo prachtig. Die liggen straks bij veel mensen op het bord.

  3. Zalig! Ja je noemt de reeks op… vroeger zagen we die hier ook nog wel. Helaas zijn de witte wolletjes minder en minder. Vreselijk. Geniet van je foto’s.

  4. Ja bizar hè, wat als ze binnen gehaald waren? Maar nee zat weinig tijd tussen dat wist ik.

  5. Hij liet z’n afspraak vóór de lammetjes gaan?! Bijna misdadig;).
    Maar gelukkig toch nog gestopt op de terugweg en wat een heerlijke foto’s!

  6. Wie kan jou dit nou weigeren om hier foto’s van te maken. Jouw lief weet ook wel dat hij moet stoppen.

    Love As Always
    Dimario

Comments are closed.

Dat mag niet!