We leven eind november de dagen zijn kort maar de zon schijnt en ik fiets mijn kilometers. Ik wist dat ik deze foto’s gemaakt had maar schoof de serie voor me uit. Tot een beter moment, tot de kleur zoals nu alweer enige tijd uit het dagen getrokken is.
De laatste bloemen staan langs de randen van de weilanden. De bloemen, aangeplant voor de bijen zijn op hun retour. Vind ik stiekem ook wel mooi, dat niet perfecte. Het licht helpt mee tot de wolken de lucht echt bedekken.
Bijna onmerkbaar verandert de wind, een subtiele waarschuwing die deze fietser ter harte neemt. Ik verlaat de schoonheid, fiets naar het dorp en haal wat ik nodig heb.
Vlot fiets ik daarna naar huis en wanneer ik omkijk weet ik, de Bloemen op het Everse hebben nu heel wat te verduren, maar ik kom droog thuis.
Een pracht beschrijving én gelukkig net op tijd thuis 🚴♂️🍂
Hier is de lente, toch al in mijn gedachten. Wat is het genieten, jouw foto’s.
Mooie foto’s! Ik las dat de bloemranden langs de akkers meer kwaad dan goed doen. Logisch, de velden worden gesproeid met gif. Dat komt ook op deze bloemen neer.
Ik voel gewoon de lente door mijn ogen binnenstromen door je foto’s
Love As Always
Dimario
Prachtig, Liesbeth! Zo fijn aan de ogen op deze grijze, winterse dag.
Alsof je ze zélf geschilderd hebt!
Wie wat bewaard heeft wat, mooie fotoserie…
Wauw, wauw en nog eens wauw.
Heel mooi! Het tegenlicht en foto 3 met de kerktoren op de achtergrond. Prachtig.
Wat een prachtige serie foto’s! Ondanks dat je ze in de herfst hebt gemaakt, krijg ik nu helemaal zin in het voorjaar als de bloemenvelden straks weer vol staan met mooie tulpen en andere mooie bloemen.
Zo mooi het doet me nog meer verlangen naar de lente. Dat men alle kale plekjes maar vol zaait want daar worden mensen blij en gelukkig van.