Doezels week in donkere schuren

Doezels week in donkere schuren

Eén zeer aangename avond lieve dames en heren. Ik groet u al citerend vanaf het dak der schuur hier waar ik mij laaf aan een zonnetje en een soort van zomerse temperatuur. Merk wel dat ik heel veel moet herhalen eer Liesjbed het schijnt te verstaan. Wilde haar bijna vragen of ze poep in haar oren had maar dat is niet Prinselijk zo u begrijpt. Mocht u nu denken dat ik dat niet geciteerd heb, dat zou best kunnen Liesjbed is wat obstinaat merk ik dus ik zal mijn goddelijke lijf wel even van het dak halen.

Buitenverblijf
Zodra het maar enigszins degelijk weer is vertoef ik in mijn buitenverblijf niet ver van Liesjbeds bankje. Af en toe roep ik haar, dan moet ze mijn bed opschudden wat ze over het algemeen negeert of afdoet met wat gehork. En als ik er over mopper zegt ze me liefjes dat ik dan vooral beter personeel aan moet nemen.
Liesjbed luistert niet zo geweldig maar wijze oude heren vertelden mij al dat dat niets nieuws izogeweldig, niet dat dat iets nieuws is. Het lijkt de laatste tijd erger of valt het meer op? Dat komt allicht omdat ik laatst eens mijn neus om de hoek van één der schuren had gestoken en daar wat interessante nieuwigheden had ontdekt. En toen ging de deur dicht en op slot. En ik kan u zeggen ik heb kunnen mauwen wat ik had hele lelijke woorden kunnen roepen maar ik werd niet gehoord. U begrijpt dat ik zeer uit mijn hum was toen Liesjbed me ein-de-lijk kwam verlossen en ze zei dat beter iets nuttigs had kunnen doen, muizen vangen of zo. Alsof ik daar mijn poezelige pootjes aan vuil ga maken.

Billy
Liesjbed vertrok laatst zo schielijk dat ik al meteen van die wantrouwige vermoedens had. Wat voert zij in haar schild? Wat gaat zij doen dat ze dat niet uitgebreid met mij besproken heeft? Uiteraard had ik het redelijk snel in de gaten want zodra ze thuis was dook ze onder de douche, maar ze vergat even dat haar fiets er nog was. Daar rook ik waar ik reeds een vermoeden van had, sporen van andere katten. En een kater nog wel! Je zou denken dat ze me de komst van Mickey wel genoeg katers had, maar nee ze moest op visite bij een ander.
Nog voor ze goed en wel afgedroogd was sprak ik haar aan. Ze ontkende niet, zei dat er niets gebeurd was anders dan wat aanhalen en een paar stokjes. Stokjes?!?! Ja degene die jij en die andere haarballen niet moeten, Billy is minder zeurderig dan jij. Ik Prins Doezel zeurderig? Met opgeheven staart en neus verliet in de badkamer en om maar aan te geven hoe schaamteloos Liesjbed is. Hier staan de foto’s van die mollige haarbal.

Pinnen in een plantenbak
Eens in de zoveel tijd doen wij katten wat jullie een stoelendans noemen. We wisselen van plaats, zoeken een nieuwe hoek en een nieuwe kijkrichting en dus plaatste ik mijn poezelige billetjes in een door Liesjbed zo fijn bijgehouden plantenbak op een tafeltje achter het huis. Lekker van de grond af zo u begrijpt, het is geen zomer om een goed woord aan vuil te maken. Helaas was Liesjbed er niet bepaald van gediend en dus joeg ze me met ferme woorden en wat geduw en -trek zo uit ‘haar’ plantenbak. Ik gromde eens wat, blies nog eens maar ze noemde me blaaskaak en stuurde me nog verder weg.

Gelukkig zette ze houten stokjes in de bak, een paar trok ik eruit en tussen de rest kon ik mij prima laven. Heb er heerlijke tukjes doorgebracht maar wederom werd ik van mij nieuwe slaapplek gejaagd. Haar woorden waren bepaald niet damesachtig en als helemaal niet fatsoenlijk tegenover een kater van stand. Ze zwoor me dat ze de boel water ging geven met mij erin als ik het nog eens waagde, maar ze kent me ik laat mij niet snel tegenhouden. Helaas heeft ze plastic plantenstekers gevonden en volgens mij heeft ze die ook nog stiekem scherper zitten maken. U begrijpt de stoelendans is weer begonnen, ik heb nu de plantenbak naast haar bank in gedachte. Als ik zachtjes doe hoort ze me toch niet!

23 reacties

  1. ja zo’n loc treffen is altijd mooi , Edward noemde het ook al een cadeautje
    en dat bracht mij er toe eens te gaan zien of de loc die ik jaren terug aantrof op de Veluwe inmiddels is opgeknapt , ja dus , wordt vervolgd :)
    je bedoeld de schapen in m’n topfoto , ja pracht omgeving hier

  2. Doen, Doezel! Gewoon doen! Als wraak omdat je zo lang in de schuur zat en omdat ze stokjes uitgedeeld heeft. Tsss!

  3. Muizen genoeg daar in de omgeving zou ik zeggen, en dat is toch wel kattenwerk. Dus hop hop, aan de slag.

  4. Ook al doe je eigenlijk een beetje je beklag, ik lees jouw prinselijke logjes altijd graag, je drukt je zóveel beschaafder uit de dan je personeel, logisch natuurlijk met jouw prinselijke status maar toch maar een mens al ik wil ook wel eens een gesprek op het eigen niveau. Zonodig mag je hier wel bij Beau intrekken , mocht de situatie echt onhoudbaar worden.
    Een koninklijk groet van de logqueen.

  5. Doezel, is een laserlichtje iets voor je om mee te spelen?
    Als kat heb jij toch personeel en dan moet je maar roepen.
    Stokjes in de bak, nou sommige katten vleien zich er netjes tussen. Hans

  6. Doezel vraagt duidelijk ook om aandacht. Het zou geen kat zijn. Wat een heerlijke kop heeft hij toch. En hij kan het nog goed verwoorden ook!

  7. Wat een gave blog Doezel, je hebt het maar slecht zo te lezen…. Maar houdt je baasje in ere ze meent het niet zo slecht. :-)

  8. Tjonge Doezel, je hebt het toch zwaar hé met een niet zo’n meewerkend personeelslid als Liesjbet. Ach en toch zal ze ook haar goede kanten hebben, want jouw mandje staat toch al weer heel wat jaartjes in haar buurt :-)

  9. Hij ligt dagelijks in mijn armen als ik probeer te lezen. Dat doe ik alleen met hem, hij is verwend dat is alles.

  10. Zo’n behandeling is een kat van koninklijke bloede onwaardig, maar je kunt niet boos worden op Liesjbed, want van haar krijg je die lekkere brokjes.

  11. Wat kan een kattenleven toch heel erg beladen zijn hé Doezel en toch is er iets wat me zegt dat je nooit bij Liesjbet weg zou willen. :-)

  12. Die haarballen doen altijd waar ze zelf zin in hebben. Af en toe geen land mee te bezeilen. Dan moet je je als personeel wel erg aanpassen aan de gewijzigde omstandigheden.

  13. het is me toch wat Doezel , dat je personeel zo rottig doet tegen je
    als ik jou was zou ik ze maar ff wat negeren , is ook beter voor je gemoed :)

  14. Wat een leuke post. Hij voelt zich echt verwaarloosd.
    Arme Doezel. Na al die nattigheid ook nog minder aandacht
    Hij snakt naar een schouderklopje en een snoepje.

  15. Zo herkenbaar… Die arme koninklijke poezen die zich moeten storen aan hun menselijke personeel….Terwijl het zo simpel is, dat koninklijke gedrag constant belonen. Dat mensen dat niet willen snappen….

Reacties zijn gesloten.