Ze fietst niet meer
Fietsen,  Verhaal

Ze fietst niet meer

Vertwijfeld kijk ik door het enigszins schone raam naar buiten. Ik hoor haar en zie haar ook, maar ze komt mijn kant niet op. ‘Gaan we een rondje maken?’, hoor ik haar vragen. Even veer ik op maar dan loopt ze echt weg. Naar die zwarte roestbak waar ik tijdens een defectje ook wel eens aan gehangen heb. Maar dat is alweer lang geleden. Sinds bijna een jaar sta ik permanent hier en ik heb het niet slecht hoor, prima op temperatuur hier, maar toch, ze fietst niet meer.
Misschien heeft ze al genoeg kilometers voor haar hele leven gemaakt. We rijden alleen nog kleine stukjes naar verderop waar ik buiten sta, onder een afdak waar ik droog blijf en toch prima naar een rare maan kan kijken. Andere dagen wacht ik geduldig in een heuse stalling, meestal naast een pacemaker fiets die meer kilometers maakt dan ik. Als hij er over verteld droom ik meestal weg, denk ik aan alle ritten die ik haar vervoerd heb. We zijn ver gekomen en toch, volgens mij houdt ze niet meer van me.

Schaaps Schrijfuitdaging: Vriendschap

27 reacties