Een prettig stukje fietsen is op en neer naar Brandevoort en hoewel ik dat prima weet rij ik er echt maar zelden heen. Brandevoort is een wijk in Helmond maar eigenlijk bijna een op zichzelf staand dorp in de vorm van een nieuw gebouwde vesting.

Ik was allang weer toe aan een stukje fietsen anders dan voor de baas. Maar ik heb geen zin om het over het weer te hebben, anders dan dat ik zowaar tijdens het fietsen de zon af en toe zag. Normaal wil ik graag een bospad onveilig maken, maar de aanhoudende nattigheid doet dat nu voor mij en dus koos ik de normale wegen. Fietsen is goed voor mijn hoofd zeker als ik het zorgeloos kan doen dus een beetje naar hommeltjes op vingerhoedskruid kijken in plaats van inschatten of die plas diep genoeg is voor mijn bandjes of voor een rondje eerste hulp.

Een nieuwe camera is werkelijk heerlijk maar ik schutter nog een beetje met de knoppen die op andere plaatsen zitten. En hoe handig dat klapscherm ook is, die moet je voor het wegstoppen wel omdraaien zodat het scherm beschermd blijft. Heb ik nooit hoeven doen en dus is dat een dingetje.

En als we het dan over een dingetje hebben, ik zag chocomelkkoeien. Ik ben dol op koeien en fotografeer ze graag (joh). Ik ken hun gedrag en weet dus ook dat bruine rassen extra leuk zijn. Ze waren helaas niet zo nieuwsgierig want onderweg naar de stal, maar ik noem dat een goede reden om nog eens terug te fietsen want even op en neer naar Brandevoort is eigenlijk een prima stukje fietsen van zo’n 25 kilometer.

11 Comments

  1. Een toffe fietstocht met leuke foto’s Liesbeth

    Die chocomelkkoeien hebben hier mijn voorkeur

    Prettige dag

  2. Lekker een eindje fietsen, mooi weer en ook nog genoeg om op de foto te zetten.

    Love As Always
    Dimario

  3. Ach dat went wel met die camera, in ieder geval heb je nog wél , je “oog voor het plaatje”, het is maar gewoon een fiets maar toch is het weer een geweldig plaatje.

  4. Brandevoort is leuk in zijn soort. Zeker dat deel binnen de ‘vesting’. Koeien zijn altijd leuk, binnen en buiten een vesting. Ik was in België vorige week en daar doen ze volop aan bruine koeien. In een wei een kudde nieuwsgierige dames en een werkelijk e-nor-me stier, één bonk spier en een kop waarin zomaar tenminste drie koeien een plaats konden vinden, alleen al in die kop! Daar staken zijn naar verhouding te korte poten vreemd bij af. Maar, zo vertrouwde me een koe toe, die poten, ach die zijn bijzaak. Mooie foto’s heb je gemaakt. Hebben ze onderweg emoes?

Comments are closed.

Dat mag niet!