Mijn domme kater zit in de boom
Katten

Mijn domme kater zit in de boom

Liep van de week naar buiten, wilde de was gaan doen, toen ik klaaglijk gemiauw hoorde. Nou hoor ik dat wel vaker, maar na en enkele keer herkende ik het geluid van mijn eigen kater. ‘Is er ventje’, zei ik en liep door naar de wasmachine. Het gemiauw bleef aanhouden en terwijl Frans erbij kwam staan realiseerde ik me, mijn domme kater zit in de boom en durft er niet meer uit.

Nou staat de schuur langs die boom en klom Frans het dak op. Helaas is de boom hoger en zat Doezel op de afgeknotte top op 5 meter hoogte en kon Frans hem nog niet pakken. Natuurlijk begon het te regenen en natuurlijk ben ik nog te bang om op een klein keukentrappie te gaan staan laat staan dat ik via de gare ladder de schuur op klim. Frans, altijd handig, besloot een glijbaan te bouwen. Een plank, accuboormachine, ti-raps, een keukentrappie, snoepjes en zelfs de tomeloze inzet van de andere katten zorgden ervoor dat Doezel alleen maar harder begon te zeiken. Het prinselijke was er wel vanaf zeg maar, maar toen de stellage helemaal klaar was begon Doezel toch voorzichtig de weg naar beneden. Wel 3 takken en zo’n 30 centimeter.
Helaas zakte hij niet ver genoeg om de provisorisch opgebouwde ontsnappingsroute te vinden en bleef het klaaglijke mauwen voortduren terwijl Frans zijn best deed mijn eigenwijze kater er toe te bewegen de boom te verlaten. Even dacht ik er nog aan één van de andere dames de boom in te sturen, maar zodra je zoiets denkt zijn ze opeens allemaal verdwenen. Die mormels kunnen gedachte lezen of ze waren de regen beu, dat kan ook.

Ik telde zwetend Doezels levens en die van mezelf en na veel roepen, het weghouden van takken zodat het zicht beter was, kreeg Frans Doezel eindelijk te pakken die zich gewillig naar beneden liet helpen om zich vervolgens klaaglijk in mijn armen te storten. Minutenlang in mijn armen geknuffeld en volgestopt met snoepjes kroop mijn domme kater in zijn nestje in het raamkozijn welteverstaan

.

24 reacties