Na een een dagje uit werd ik afgezet op Station Gorinchem, ik checkte in en liep naar mijn perron. Met mijn voet op de trap keek ik om en toen zag ik haar. Ik had nog een paar minuten maar toen ik haar aankeek wist ik dat ik die trein ging missen.

Ze liet zich gewillig fotograferen maar het duurde even eer ik haar mocht aaien en dus had ik de tijd met haar mee rond te kijken. Niemand keek op van haar, een aantal mensen aaide haar even. Uiteindelijk kwam ze een stukje naar me toe alsof ze begreep dat ik haar dan beter kon fotograferen. Achter me hoorde ik mijn trein en toen ik geen gehaaste aanstalten maakte keek ze extra tevreden. Ze rolde half om en dat zag ik als een uitnodiging. Ik stond op om haar te aaien en zag dat op haar bandje haar naam stond en een telefoonnummer.
Ik speelde wat met haar en na nog meer knuffels nam ik afscheid van Mauw. Ik stapte in de trein en appte de eigenaar die liet weten dat ze bijna altijd op het station is, dat haar broertje Kees nooit op het station komt en dat ze 5 is. Maar als je het mij vraagt is ze vooral een lieve en fotogenieke reden om de trein te missen.

15 Comments

  1. Haha, dat zou me ook kunnen gebeuren Mij is dat ooit in Maastricht gebeurd. Daar kwam een trein uit Visé binnen. Ik maakte foto’s en hoorde achter mij de trein vertrekken. en ach, als het niet de laatste is…

  2. Wat leuk, zo’n stationspoes. Deventer heeft er ook één gehad, maar toen die overleed is er een standbeeld voor opgericht bij het station.

  3. je bent ook een schat om daar je trein voor te missen. Je ziet ook overal een model in.

    Love As always
    Dimario

Comments are closed.

Dat mag niet!