Langs de deuren
Actueel

Langs de deuren

Wachtend tot een programma van onze keuze begint zien we een reclame van Stichting Dierenlot. Echt zien doe ik reclame niet meer tot me iets opvalt. Namelijk dat er kinderen in langs de deuren gaan en ook nog blij zijn dat ze geld hebben opgehaald.

Jaren geleden, ik zat op de basisschool werd er in de klas gesproken over kinderpostzegels die we buiten schooltijd in groepjes moesten gaan verkopen. Enthousiast gemaakt door de goede doelen die we zouden steunen kwam ik thuis waar mijn vader me verbood dit te gaan doen. Op school werd ik als partypooper behandelt (zelfs door mijn leraar!) maar ik ben nooit langs de deuren gegaan.

Tijdens het eten gestoord worden om een abonnement aangesmeerd te krijgen of met lieve kindergezichtjes geld lospeuteren zogenaamd geheel voor een goed doel, ik vind het te sneu voor woorden. Want dat goede doel heeft een directeur die meer geld (4000 euro per maand!) verdient dan de burgers waar die kindjes geld aftroggelen. Daarentegen vind ik kinderen bewust maken van mensen die minder hebben erg belangrijk, maar dat geld bij anderen geld los peuteren is geen goed voorbeeld.

Als je je kinderen wil leren delen, geld wil leren verdienen of met anderen wil leren praten, leer ze dat dan. Laat ze hun speelgoed uitzoeken en weggeven. Neem ze mee naar een verzorgingstehuis en laat ze spelletjes doen met ouderen of iets verkopen op Koningsdag maar gebruik ze niet om je zogenaamd goede doel te steunen. Kinderen die begaan zijn met dieren kunnen ook komen helpen, geld verdienen moeten ze de rest van hun leven nog. Voor hunzelf welteverstaan!

21 reacties

  • Nicky

    He-le-maal mee eens. Zeker met al die duurbetaalde directeuren. Ik doneer bloed, dat vind ik meer dan genoeg.

  • rietepietz

    Helemaal eens met je, mijn kinderen mochten ook geen kinderzegels verkopen. Ik vind het een soort misbruik maken van kinderen dat niet zou mogen gebeuren. Inderdaad een vorm van chantage die je steeds meer zien bij de goede doelen acties, mensen gaan fietsen en zich laten sponsoren door vrienden en familie die moeilijk nee kunnen zeggen “omdat ze het zo goed bedoelt” Dan maar onsympathiek, wie wil doneren gaat z’n gang maar val mij niet lastig, ik maak zelf wel uit of ik wil doneren en aan wie.

  • willyfotoblog

    vroeger gingen we wel langs de deuren..

    we zongen een liedje en kregen er wat zakgeld voor..

    de buren zouden het je kwalijk genomen hebben als je niet langskwam… een gebruik dat inmiddels uitgestorven is..

    geld geven aan goede doelen, daar heb ik meer en meer mijn twijfels voort

    met al die misstanden die inmiddels aan het licht gekomen zijn

    groeten

  • VillaSappho

    Mara het verschil is wel, je maakt gebruik van de kerk en die kinderpostzegels maken gebruikt van de kinderen. Als ik een halve euro in het kastje bij een kerststal doe, dan weet ik dat dat geld naar het behoud van de kerststal gaat en om de vrijwilligers die hem bouwen van een aardigheidje danwel hapje en drankje te voorzien. Als ik aan een grotere stichting zoals kinderpostzegels geef, dan weet ik dat dat geld op een rekening komt waar allerlei dingen van betaald worden en dat ze mijn gegevens hebben omdat ik zelf mijn pinpas heb gebruikt. Daarmee betaal ik ze geld en geef ik mijn gegevens waar ze aan kunnen verdienen. En die kinderen willen alleen maar het meeste ophalen, allemaal belachelijk. De directeur krijgt bijna 8000 euro eindejaarsuitkering maar dat was in 2018 dus het zal nu wel meer zijn.

  • meninggever

    In de grote steden is het verkopen van kinderpostzegels nu gebonden aan de regels dat je niet meer contact mag betalen bij die kids. Omdat ze gevaar lopen te worden overvallen en leeg geklopt. We leven in gevaarlijke tijden op dat punt. Wij doen niets meer aan de deur v.w.b. verkoop/bedelwerk of kindergedoe. Behalve als we weten dat men dan en dan (..) langs kan komen voor Jantje Beton of zoiets. Vroeger wel opgevoed met bedelacties. De Missie in Afrika en zo…. Dat soort dingen gaf en inzicht in een wereld waarin mensen het nog slechter hadden dan wij. De jaren waarin ik opgroeide niet de rijkste in onze Nederlandse geschiedenis. Toch werd er het nodige binnengehaald door de katholieken die dit organiseerden. Net als we bijdroegen aan de inzamelingen in de kerk om instituut en gebouw overeind te houden….Geeft je toch een soort moreel plichtgevoel…

  • Bertie

    Hier komen kinderen van clubs langs met kerstplantjes, paaseieren en dergelijke om de clubkas te spekken. Er lopen altijd een paar leiders/-sters mee die op de stoep wachten en toekijken. Wel zo veilig.

    Neemt niet weg dat ik een grote hekel heb aan het geschooi door middel van kinderen, het riekt naar chantage.

  • mizzD

    Het is, behalve voor alle redenen die jij al noemt, ook nog eens hartstikke gevaarlijk om te collecteren en dús met een grote bus met geld rond te lopen op straat, voor volwassenen al.. je wordt voor minder in elkaar geslagen en beroofd hoor, zeker hier in de grote stad.

  • VillaSappho

    Ik vind het sneu om kinderen in te zetten. Het is niet aan kinderen om dat soort problemen op te lossen. Dan geef ik het nog liever aan een dronken zwerver.

  • schrijfselsvanmij

    Vroeger was dat heel normaal, maar vind het nu onverantwoord om kinderen langs de deuren te laten gaan

  • VillaSappho

    Ik denk dat mn vader even naar school was gekomen. Die zou mij thuis wel spreken als hem iets niet aanstond maar viel me niet af. Die zou van deze situatie werk maken denk ik. Ik denk dat de scholen geld verdiende aan deze ellende.

  • John

    En dan moet je die gezichten zien als je nee zegt aan de deur. Pas nog een kind met z’n vader. Die vader werd gewoon boos.

  • logbankje

    hier komen de jongeren ook langs, maar dan voor de beloning voor hum inzet voor het lokale krantje. Hans

  • Sjoerd

    Ik heb mijn kinderen ook nooit laten bedelen om geld in te zamelen voor deze directeur die echt wel meer verdient dan 48.000 euro per jaar.

  • Naomi

    Eens! Op alle vlakken. Het is echt wel heel goed voor kinderen om te leren delen, maar ze voelen er echt meer van als ze opeens hun eigen speelgoed moeten delen dan wanneer ze langs de deuren gaan.
    Overigens heb ik in groep acht geweigerd met kinderpostzegels langs de deuren te gaan. Dan moest ik ‘nablijven’. Op school blijven terwijl de rest de postzegels ging verkopen. Vond ik stom, dus ik heb zo’n pakketje mee naar huis genomen, ben niet langs de deuren gegaan en kwam terug met een ‘ingevulde’ envelop. Eén regel. Mijn eigen ouders. Om van het gezeik af te zijn en omdat ik niet wilde ‘nablijven’. De juf vond het niet leuk, zachtjes uitgedrukt. Maar ik wel, nog steeds;).

  • Karel

    kan ik het mee eens zijn
    toen ik op de lagere school zat , ff wat langer terug dus als jij op die basis school
    verzamelden we al melkfles doppen en wat al niet voor de kindjes in Biafra
    beiden , de melkdoppen en Biafra bestaan niet meer , maar het bedelen om geld gaat na al die jaren gewoon door , als jij het snapt laat het me weten