De kerststal werd geboren uit soberheid, zoals ook het leven van haar bedenker sober was. Franciscus van Assisi wilde in 1223 Kerst terugbrengen tot wat het werkelijk is: eenvoud, natuur en nabijheid. Zelf was hij de zoon van een rijke lakenkoopman, maar hij koos bewust voor armoede. Geen pracht en praal in Greccio, maar een levende kerststal bedoeld om mensen eraan te herinneren waar Kerst werkelijk voor staat.
Lammetjes in een kerststal verwijzen niet alleen naar de herders, de eenvoudige mannen die ’s nachts wakker zijn, maar ook symbolisch naar Die Kleine die er nu nog even niet is. Dus doen we het met deze witte, wollen schatjes en met de gedachte dat de kortste dag voorbij is.
14 Comments
Comments are closed.


Mooie foto’s! Ik houd van lammetjes. En ook van het feit dat de kortste dag voorbij is.
Mooie foto’s met een inspirerende tekst. De lammetjes zijn echt schatjes!
Een pracht van een reactie van Peter Grey.
Oh wat een leukerds! Mooie foto’s en herinneringen die erbij horen.
Alvast fijne dagen en een liefdevol 2026 gewenst!
Heerlijke foto’s met een mooi verhaal. En het roept ook mooie verhalen op in de reacties zie ik, prachtig.
Ach wat zijn ze toch mooi 😍
Kerstlammetjes, wat leuk! Je hebt er weer een mooie serie van gemaakt.
De lammetjes zijn vroeg, het verhaal achter de kerststal, daar kan ik wel wat mee. Jammer dat het onbekend is/lijkt te zijn.
Het leven kan simpel zo mooi zijn.
Love As always
Dimario
Wat een prachtige serie! En ja, de kortste dag voorbij. Hoera!
Ah, wat lief en wat prachtig!
Wat een lieve witte wolletjes! Ik hoorde laatst ook dat Francisces van Assisi de ‘uitvinder’ is van de kerststal.
Mooie herinnering, ze zouden zo’n lam niet aan mij hoeven geven want dan heb ik thuis een extra mandje nodig.
Wat zijn ze lief! Een oom van me hield een paar schapen en daaruit werden lammetjes geboren. Het kwam voor dat een ooi haar jong ‘verstootte’ zoals mijn oom dat noemde. Ze accepteerde het diertje niet aan haar uier. Mijn oom nam het dan mee naar huis en daar kreeg het de fles. Ik heb dat een poosje voor mijn rekening mogen nemen. Wat ik me behalve de zachtheid van het vachtje het best herinner is de geur. Lammetjes ruiken zo lekker! Zoals ieder jong beestje en ook mensenbabies, heb ik me laten vertellen. Dat lam op mijn schoot, in de grote gele stoel bij het raam, het gulzige smakken eerst en dan het langzame dichtvallen van de oogjes, tot het sliep en ik me niet meer durfde bewegen. Op de radio kwam het bericht dat Elvis Presley was overleden.
De zonnewende, de mooiste dag van het jaar, daarna kan het alleen maar beter gaan… De lammetjes zijn er vroeg bij.