Doezels week; Mickey zonder knikkers en meer
Doezel

Doezels week; Mickey zonder knikkers en meer

Och lieve volgers zijn we misschien eindelijk van dat waerdeloze virus af moest Liesjbed alweer naar de dierenarts maar gelukkig niet met mij. Welkom bij Doezels week over Mickey zonder knikkers maar met andere problemen.

Mickey’s galgenmaal
Mickey en ik zijn even niet zulke goede vrienden volgens hem had ik hem best wat beter in kunnen lichten toen ze met hem naar de dierenarts gingen. Ware het niet dat Liesjbed mij bepaald niet op de hoogte heeft gehouden van haar snode plannen. En al had ze dat wel, dan is het nog maar de vraag of ik die kleine had ingelicht. Overigens had ik wel mijn vermoeden toen ze hem opeens om 9 uur des avonds een extra hapje begon te geven. Ik keek er even vreemd van op maar realiseerde mij meteen, het is zijn galgenmaal. En ach wie ben ik om die kleine wijzer te gaan maken?

O en even over mij gesproken, er begint waerempel al wat van prinselijke pels terug te groeien na het beestjes debacle van laatst. Maar om Liesjbeds woorden te gebruiken, zie ik er nog steeds uit als een half uitgetrokken pruik en dus laat ik het wederom aan haar over om uit één van mijn voorgaande kunstwerken van portretten, een foto te kiezen om deze blogpost te sieren.

En weer naar de dierenarts
Er waren overigens sceptici in dit huis maar zelfs ik, Prins Doezel, moet zeggen dat Mickey meer thuis is. Dat wordt overigens zeer gewaerdeerd door het personeel hier. Hoewel hij nog steeds niet luistert, staat de kat ook niet bekend om, is hij vaker thuis en meer in de omgeving. Helaas blijft hij alsnog niet uit de problemen want nog voor Mickey zijn voormalige klokkenspel zijn werking echt had verloren, kwam hij thuis met een kapotte poot. Klem gezeten? Ruzie gemaakt? Het werd een rondje dierenarts waar hij nog aan dacht te ontkomen door eruit te naaien. Maar blijkbaar had hij er last van want hij kwam terug en ze konden alsnog terecht. Het gaat hem overigens goed hoor dames en heren, maar vertellen wat hem gebeurd is ho maar.

Besmettelijke virussen
Zijn we schijnbaar bijna van Covid af, brengt het personeel het alsnog mee. Ze was niet te genieten joh ze wilde me niet knuffelen, ik mocht niet bij haar liggen en ze aaide me alleen als ze net haar handen had gewassen. Hoewel ze dat laatste best zo mag houden was ik het er niet mee eens. En met woorden als ‘bestwil’ heb ik dus helemaal niets hè. Ik Prinselijke Kater Doezel weet prima wat goed voor mij is en een tekort aan knuffels en aandacht horen daar niet bij. Overigens was Kitty ook een paar dagen snotterig, heel onlogisch gezien zij zich niet laat knuffelen door het personeel. Ik wees Liesjbed al fijntjes op dat voldongen feit maar toen moest ik vooral mijn kop houden, oprotten en stoppen met zeiken want 1 zieke kerel was al meer dan genoeg. Liesjbed is zo correct in haar taalgebruik, echt een wereldwonder van fatsoen en ik weet toch heel zeker dat ze zo niet opgevoed is.

Hmm ik geloof dat ik een veilig heenkomen moet gaan zoeken dames en heren, ik ga even veilig buiten haar bereik op het schuurdak liggen zonnen, niet tegen Liesjbed zeggen hè.

21 reacties