Doezel mag op bed
Doezel,  Katten,  Verhaal

Bed

De wekker was allang niet afgegaan, het bed was warm en hoewel liefdevol en voorzichtig voelde ze haar deken omhoog komen. Zacht streelde er iets over haar rug, duwde tegen haar billen en terwijl ze mopperend opschoof en haar ogen stijf dicht hield, ging het rustig via haar knieën verder omhoog. Inmiddels trok een kier onder de deken de kou het bed in en zuchtend trok ze het recht. Ondeugende oogjes keken even onder dekens vandaan. Het maakte dat ze suf terug grijnsde en de deken dicht stopte. Dan blijf je daar ook nog maar een poosje ondeugd.
Voor even was het rustig onder de deken en zowaar dommelde ze nog in, in de verte hoorde ze de wind en regen tegen de ruiten slaan en kroop nog dieper weg. Tot er wel heel stout op een hele andere plek gekriebeld werd. Zowaar ontsnapte haar een giecheltje en keek ze lachend onder de dekens. ‘Is er?’, vroeg Frans, die met een kop koffie aan kwam lopen. “Doezel kwispelt”. Even keek hij verbaasd, ‘o je hebt je pyjama niet meer aan’.

Doezel in bed

19 reacties