Herfst wolken over de glooiing van Groesbeek
Muziek,  Trippie

November Rain

Het was zo’n typische ochtend, we lagen heerlijk in bed en ergens hadden we wel besloten iets te gaan doen maar het weer liet ons een beetje in de steek. We waren niet op gang te branden en eigenlijk van plan een pyjamadag in te lassen toen opeens toch de zon doorkwam en het weer een stuk beter bleek te worden dan voorspeld. Niet veel later stapte we in de auto, ik had een paar broodjes gesmeerd, had drinken en fruit bij me en uiteraard m’n camera.
Via binnendoor weggetjes rijden en een beetje touren is altijd al mijn ding geweest, ware het niet dat het in mijn geval met trein en (ov-)fiets was en Frans dat liever met de auto doet, je moet maar net iemand treffen die er net zoveel omgeeft. Dat zit dus wel goed. Iets wat wat minder goed zit is de herrie die tegenwoordig uit die schijtradio komt, samen met dat irritante, oeverloze gelul. Zappend van de ene naar de andere zender troffen we eindelijk een goed nummer en zoals de dj het zo mooi zei; ‘mijn god wat kunnen die boxen hard hier’.
Landschap met herfstlicht
Uiteindelijk zag ik in de verte de glooiing liggen die ik nog herkende van mijn eerdere fietstocht en terwijl de zon tegen de wolken scheen sprong ik de auto uit, wat een geweldig uitzicht en wat een prachtige omgeving is Groesbeek toch. Ik bedoel ik ben geboren daar waar de enige glooiing de drempels aan het begin van m’n wijk en de dijken verderop zijn. Dus op een uurtje rijden van dit soort landschappen, ja dat is een cadeautje.

We reden rond en ik vertelde over de dagen dat ik hier fietste en wees de weg naar wat ik allemaal wist en het grote voordeel van een jeep (gewone Jeep, niet de Willys) is dat boerenlandweggetjes prima te doen zijn dus terwijl ik rechtdoor wees schoot Frans rechts een zijweggetje in. Het is prima te doen alleen een beetje oppassen met uitstappen. Dus terwijl ik een flink stuk in de grond zakte en er zonder kneuzingen weer uit kwam, fotografeerde ik terwijl de laatste druppels vielen en de zon weer doorbrak. Ik stond beschut en ook de paarden verderop leken zich niks van de grote druppels aan te trekken. Wauw wat een prachtig plekkie en terwijl ik genoot, verdween het licht weer en stapten we weer in de auto en hobbelden verder door de heuvels.

Een koe in het Zevenheuvelen gebied bij Groesbeek
We genoten van de zon die zich geregeld liet zien en juist toen ik stiekem hoopte op een gouden uur kwamen er meer en meer wolken aanzetten en wist ik dat het genoeg was. Ik dacht aan mijn warme dekentje op de bank en terwijl ik nog één keer uit de auto sprong om te kijken naar een regenboog hoorde ik in gedachte weer dat fantastische nummer met die wezenloze break. Yeah geef mij maar November Rain! \m/

32 reacties