Trippie: Beetje lente, minibieb en harde wind
Trippie

Trippie: Beetje lente, minibieb en harde wind

Tussen de stormen door had ik zowaar nog een dag vrij. Het waaide te hard voor een gezonde wandeling en laten we zeggen zoals het is, ik wandel meer dan genoeg op mijn werk, dus besloten we een ritje langs het water te rijden.

Is dat wat ik denk dat het is?
Meestal dwalen we wat en komen vanzelf wel ergens als het maar met zo min mogelijk steden en grote wegen is. Hou ik niet van fototechnisch waardeloze wegen en je rijdt al het moois van Nederland te bieden heeft voorbij.
Daarom sloegen we zo snel mogelijk af ik ben namelijk wel dol op kleine dorpjes zeker als ze aan het water liggen. We verlieten de N-weg zodra het maar kon en reden Genderen in. Een lief dorp met supermarkt en vriendelijke mensen die gedag zwaaiden. We namen een afslag en toen vroeg ik Vriendjelief is dat wat ik denk dat het is? We stopten en ik keek naar een knalgele minibieb.

De minibieb van Genderen
Ik lette op mijn voeten want ja het is dan wel een grasveld met speeltuin, maar iedereen weet wat je er meestal ook kan vinden. Toch hobbelde ik vrolijk naar de minibieb want het is een werkelijk uniek en slim model. De minibieb draait namelijk en heeft aparte plexiglas deurtjes . Ik vond zowaar wat en vulde de minibieb achter elk deurtje bij.

Drongelen
We reden het dorp uit, herkende de omgeving en reden met zicht op de nog lege weilanden langs de dijk waar we in Drongelen de pont namen. Het dorp zelf is klein en bijna geheel naoorlogse bouw, in de oorlog lag het dorp in geallieerde vuurrichting en werd bijna geheel verwoest. We steken de Bergsche Maas over en slalommen de dijk bij Waalwijk op.

Dijken blijf ik geweldig vinden en deze met die bomen erlangs is bijna perfect zo mooi. Ik trotseer de wind en kijk over de velden, er staan nog geen koeien en bij de schapen mis ik lammetjes maar de sneeuwklokjes bij mijn voeten vertellen dat de lente eraan kom. Via Doeveren en een doorzonschuur vinden we al snel weer onze weg naar huis.

27 reacties