Nieuwe muziek 5: Nederlands, folk en nog wat rock

Nieuwe muziek 5: Nederlands, folk en nog wat rock

Een paar weken geleden dacht ik nog, komt er dan helemaal geen nieuwe muziek die me raakt, in vervoering brengt of toch minimaal op standje burengerucht moet? Geduld is niet zo heel erg mijn ding maar werd wel beloond. Nieuwe muziek 5: Nederlands, folk en nog wat drama.

Freek Bartels Leo Alkemade – Blauwe dag
De laatste jaren kijk ik met liefde naar de Passion. Ik vind het Paasverhaal één van de mooiste verhalen en dit jaar was ik zwaar onder de indruk van Leo Alkemade. Ik ken hem als goed acteur maar het duet met Freek Bartels jeetje grijs gedraaid dat nummer serieus kippenvel.

Simple Three – Unsafe Haven
Een trio van viool en cello, niet heel gek dat de shuffle van Youtube me dit voorschotelde. Het trio werd bekend in 2014 toen een cover hen ruim 62 miljoen views opleverde. Hoewel de Simple Three klassiek getraind en afgestudeerd zijn, hebben ze geen moeite met moderne muziek. Naast covers hebben ze ook hun eigen nummers. Unsafe haven is er één van.

The Lumineers – Ophelia
Vraag me niet waar ik dit nummer opdook, ik vermoed dat ik het shazamde maar kan dat niet terugvinden. Maar dat ik dit nummer van The Lumineers lekker vind staat vast. De band is Amerikaans en schijnt een hit in Nederland en België gehad te hebben in 2012. Ik heb er niets van meegekregen dus voor iedereen die ze ook niet kent hier een lekker folk nummer.

Two Steps From Hell – Last Of The Light
Zo eens in de zoveel tijd shuffle in door mijn gelikete video’s van Youtube meestal zit ik meer dingen te unliken dan ik wil toegeven maar deze laatste keer niet. Deze keer kreeg ik van een nummer, wat ik wel degelijk zelf geliket heb, kippenvel tot op plaatsen die jullie niks aan gaan kreeg van dit nummer. Battlecry is sowieso gewoon het meest epic geniaal fantastisch geweldig album van hem maar dit nummertje was me dus even ontschoten. Kan je vertellen de hele fcking buurt kent het nummer en ik moet nieuwe boxen, grotere.

De muziek zo hard draaien dat het boek in mijn handen trilt.

Golden Salt – Back Feather
Twee Italiaanse powervrouwen met totaal andere achtergrond, dat is Golden Salt. Een elektrische rock gitaar en klassieke viool in de handen van zeer getalenteerde jonge vrouwen die zowel klassieke- als rockcovers maken en daarnaast ook hun eigen muziek schrijven. Een zalige combinatie van gitaar en viool, absoluut een duo om in de gaten te houden.

20 reacties

  1. Hm, je was opeens uit mijn blogreader verdwenen, maar gelukkig is je blog er nog én verschijn je weer in mijn reader!

  2. De Simple three is heel prettig, de meeste zijn trouwens goed te pruimen. Alleen de eerste valt voor mij af.

  3. Ik ken zijn naam van het Rijksmuseum wel leuk dat soort dingen. Ik vond het trappenhuis ook al zo mooi in de clip.

  4. Ik vind deze versie van Blauwe Dag mooier dan het origineel. Extra mooi is dat wij vorig jaar vlak voor de boel op slot ging dit gebouw in Roermond hebben bezocht. De voormalige tekenschool van Cuypers. (zijn we liefhebbers van) Gewoon aangebeld en gevraagd of we even binnen mochten kijken.
    Simply Three ook fijne muziek.

  5. Bijzonder combi. Veel nieuw voor mij, alleen die muziek uit de Passion zegt me dan wel iets na de uitvoering van dit jaar….

  6. Wat vreemd, maar heb het ook wel eens met een ander gehad.

  7. Ik dacht net ‘wat heeft Liesbeth lang niet meer geblogd’ want er verscheen steeds maar niets in mijn feedreader. Even kijken bij d’r. Zie ik dat je sinds 22 april (want die staat als laatste bij mij genoemd) alweer een boel logjes geschreven hebt. Mmm, stom dat ie niet bijgewerkt heeft.

    Enfin: even bijgelezen en genoten van het nummer van The Passion!

  8. De twee power vrouwen vond ik dan nog het leukst om naar te luisteren. En het zag er ook nog leuk uit.

  9. zegt mij niets Liesbeth
    ik ga ook voor de stilte zoals Rob , of voor Elvis uit het stenen tijdperk van Edward
    stil en rustig weekend groet

  10. Sinds mijn oren steeds slechter worden geniet ik vooral van stilte.

    Een echte muziek liefhebber ben ik eigenlijk nooit geweest.

    Al denk ik wel weer met weemoed terug naar een paar muzikale herinneringen.

    Stille groet,

  11. De Passion blijf indrukweekend Liesbeth.
    De andere artiesten zijn mij onbekend, ik ben dan ook uit het stenen tijdperk van Elvis….hahaha!

Reacties zijn gesloten.