Het is een mond vol maar dat mag ook voor een openluchtmuseum wat al meer dan 100 jaar oud is. Museumpark Orientalis in Heilig Landstichting richt zich op de drie religies jodendom, christendom en islam. Dat klinkt als zware onderwerpen maar zodra je de entree van dit park door bent, val je van de ene verbazing in de andere. Het park is dan ook prachtig gelegen in de bossen tussen Nijmegen en Groesbeek.

Museumpark Orientalis begon ooit als een devotiepark voor mensen die de bedevaart niet (meer) konden maken. Het park is dan bedacht door een pastoor, een kunstenaar en een architect die de bedevaart gezamenlijk gemaakt hadden en vonden dat iedereen die ervaring moest kunnen krijgen. In de loop der jaren is het park verbouwd en aangepast naar de huidige tijd. Met als laatste aanpassing het Palestijns dorpje Omani. Hoewel het park een lange periode zeer bijbels gericht was, word er nu meer aandacht aan alle geloven en hun overeenkomsten besteed en aan het dagelijks leven rond het jaar nul.

Verklede kinderen rennen in het joods dorp Museumpark OrientalisIetwat verstopt vond ik de fietsenstalling en zodra ik de entree naderde werd ik al begroet, in de sfeer komen is niet heel moeilijk als het personeel verkleed achter de balie zit. Ik kreeg een handvol folders mee en werd met nadruk gewezen op de kerk en dat die om 16:30 uur sluit. Met de plattegrond nog in de hand en de rest van folders in de tas begon ik aan de wandeling. In het hoofdgebouw met werkelijk waar een prachtige entree bekeek ik iets te vluchtig de tentoonstellingen. De tentoonstellingen vertellen aan de hand van voorwerpen en duidelijke uitleg over de geloven en feestdagen.

Ik liep het gebouw uit en volgde de route, in de verte zag ik een dorp Beth Juda, een prachtig in de sfeer gebouwd Joods dorpje met synagoge, boerderij en heel veel trappen. Een stukje verderop ligt Karavansarai. Deze soort gebouwen zou je nu met een herberg kunnen vergelijken. Binnen de muren was de kostbare vracht redelijk veilig en kon er gratis worden overnacht op de aanwezige banken. De herbergier verdiende aan de mensen die een kamer huurde.
Een einde wandelen verderop kwam ik zomaar in Arabische sferen, het dorpje Omani verteld over de Islam, heeft een suq (overdekte markt), moskee en het was hier dat mij een kop koffie werd aangeboden. Even was ik vergeten waar ik was en dus nam ik een flinke slok Arabische koffie. Whoa, die is sterk! M’n haar werd en spontaan stijl van en ik stuiterde zo naar het volgende dorp.

Hoewel dit dorp Jeruzalem heet zie je hier de Romeinen. En wat is daar veel te zien, allerlei winkeltjes, werkplaatsen en culturen lopen door elkaar heen. Het paleis van schone handen Pontius Pilatus ligt aan een prachtig plein en terwijl ik kalm slenterend dacht aan Romeinen schoenen en toga’s, zag ik opeens dat het 10 over 4 was en dat ik dus haast had. En niet een beetje. Ik zoefde de Romeinse straat uit, door het bos langs Babel, groette gehaast de vriendelijke man aan de kassa, sprong op mijn ov-fiets om niet veel verderop er weer af te springen. Het geluk was aan mijn zijde, maar daar vertel ik morgen wel over.