Museum in het donker
Museum,  Tweede Wereldoorlog

Museum in het donker

Vorig weekend bezocht ik het oorlogsmuseum in Overloon. Zoals bekend niet voor de eerste keer maar wel voor het eerst tijdens Museum in het Donker. Deze speciale avond openstelling van het museum is speciaal gericht op een bijzondere veteraan, Vincent Speranza en zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Vincent Speranza
Vincent, werd geboren in New York en had 7 broers en zussen. Toen hij 16 was brak de oorlog uit en zodra hij 18 was ging hij het Amerikaanse leger in. Zijn Italiaanse familie schreeuwde door elkaar dat hij in de marine moest gaan, of iets anders relatief veilig. Maar aangetrokken tot het extra geld koos hij ervoor parachutist te worden. Het minst veilige baantje en toentertijd ook nog eens een zeer nieuw onderdeel in het leger. Speranza kwam in de oorlog net na Market Garden en kwam in de bittere kou in Bastogne in de Ardennen terecht.

Museum
De tentoonstelling begint met prachtig uitgewerkte film en duidelijke verteller die het levensverhaal van Vincent Speranza verteld. Wat volgt is mooier, een donker museum met uitgelichte delen, die vertellen over zijn tijd als parachutist in opleiding, waar hij twee kameraden verloor, tot de zware tijd in de Ardennen en nog veel zwaardere tijd toen hij een concentratiekamp ontdekte. Elke verlichte locatie vertelt over een periode van hem als soldaat in de Tweede Wereldoorlog. Uiteindelijk kom je via verhalen rond het kampvuur je terug bij Vincent. Wiebelend met zijn stok, geprojecteerd op een muur, verteld hij één van zijn mooiste herinneringen en voor even zie je de man die hij nu nog is. Want in tegenstelling tot veel van deze verhalen leeft zijn verteller nog.

Do you like a ride?
Want deze zomer ontmoette ik Vincent Speranza. Tijdens de herdenking in Veghel zag ik hem zitten en waar we normaal niet met Willys en in kleding naar zulke dingen gaan, hadden we deze dag teveel dingen staan om ons tussendoor om te kunnen kleden. En dus parkeerde we de Willys niet ver van de herdenking bij monument de Kangaroo. En toen die eenmaal voorbij was bood ik deze kwieke maar 93-jarige veteraan een lift aan. Hij nam het dankbaar aan. ‘Where is my gun?’, vroeg hij ons? ‘Sorry, we are not allowed to have that’. Terwijl Frans wegreed beschoot hij me met zijn stok. Zo kwiek als hij is, daar mogen we allen alleen van dromen en daarom hoop ik dan ook dat ik hem terug zie. Niet als film bij Museum in het Donker, maar als één van de nog levende veteranen zodat we hem kunnen bedanken voor 75 jaar bevrijding.

Museum in het donker

17 reacties