Meesjes zonder huisarrest
Actueel,  Dieren,  Natuur

Meesjes zonder huisarrest

Al een kleine week kijk ik ’s morgens of de Meesjes er nog zijn. En al een kleine week laat ik met gerust hart de katten buiten. Zo ook gister maar ergens vermoedde ik iets en liep met camera en al de tuin in.

Ik had ’s morgens al een nieuwsgierig Meesje gezien. Keek me vanuit het huisje aan, jeetje zijn dat de buren? Tijd om uit te vliegen! Maar er gebeurde niets dan af en toe een snaveltje uit de deur.
Toch wist ik dat het niet lang meer ging duren. De Meesjes mama en papa vlogen af en aan, de kleintjes krijsten zo zachtjes niet meer en na storm en regen leek het mij een mooie Mezendag, maar ja wie ben ik om dat te bepalen. Ik kreeg het al niet voor elkaar om een datum af te spreken, eigenwijs joh die Meesjes. Niet even de agenda trekken, wil best de katten een dag binnen houden, maar moeten we wel even een datum prikken. Had ze geen oren naar en ik kon naar een afspraak fluiten.

De natuur laat zich niet leiden en dus vond ik dat ze dan in ieder geval s’ morgens voor mijn werk uit moesten vliegen. Dan kon ik rustig op de bankje mijn boek lezen en als het dan zo ver was, regelde ik die katten wel. Maar op commando gebeurd er nog minder en dus vond ik dat die Kleine Meesjes dan maar moesten wachten tot de volgende morgen, huisarrest zo te zeggen.

En het was dus een gevoeletje dat ik de was de was liet en met camera de tuin inliep en prompt de eerste Kleine Mees het huisje uit zag komen en veilig in de belendende rij bomen zag duiken. Landen moet nog even geoefend worden maar prima voor een eerste poging. Om de Meesjes niet te storen hield ik zoveel mogelijk afstand maar wilde toch ook graag zien waar de kleintjes zouden landen. Wilde de katten ook, maar die beloofde ik persoonlijk te badderen in de regenton als ze het zouden proberen. Ondertussen moedigde Moeder Mees de jongen aan met een stukje appel en zag ik de eerste Kleine Meesjes alweer overvliegen naar een andere boom.

Genietend heb ik alle Meesjes stuk voor stuk veilig zien vertrekken zes stuks in totaal en allemaal gezond. Rest me nu nog de foto’s, goede kwetter van herinneringen en de hoop voor volgend jaar. Want dan zijn de Meesjes wederom meer dan welkom.

32 reacties