Meesjes zonder huisarrest

Meesjes zonder huisarrest

Al een kleine week kijk ik ’s morgens of de Meesjes er nog zijn. En al een kleine week laat ik met gerust hart de katten buiten. Zo ook gister maar ergens vermoedde ik iets en liep met camera en al de tuin in.

Ik had ’s morgens al een nieuwsgierig Meesje gezien. Keek me vanuit het huisje aan, jeetje zijn dat de buren? Tijd om uit te vliegen! Maar er gebeurde niets dan af en toe een snaveltje uit de deur.
Toch wist ik dat het niet lang meer ging duren. De Meesjes mama en papa vlogen af en aan, de kleintjes krijsten zo zachtjes niet meer en na storm en regen leek het mij een mooie Mezendag, maar ja wie ben ik om dat te bepalen. Ik kreeg het al niet voor elkaar om een datum af te spreken, eigenwijs joh die Meesjes. Niet even de agenda trekken, wil best de katten een dag binnen houden, maar moeten we wel even een datum prikken. Had ze geen oren naar en ik kon naar een afspraak fluiten.

De natuur laat zich niet leiden en dus vond ik dat ze dan in ieder geval s’ morgens voor mijn werk uit moesten vliegen. Dan kon ik rustig op de bankje mijn boek lezen en als het dan zo ver was, regelde ik die katten wel. Maar op commando gebeurd er nog minder en dus vond ik dat die Kleine Meesjes dan maar moesten wachten tot de volgende morgen, huisarrest zo te zeggen.

En het was dus een gevoeletje dat ik de was de was liet en met camera de tuin inliep en prompt de eerste Kleine Mees het huisje uit zag komen en veilig in de belendende rij bomen zag duiken. Landen moet nog even geoefend worden maar prima voor een eerste poging. Om de Meesjes niet te storen hield ik zoveel mogelijk afstand maar wilde toch ook graag zien waar de kleintjes zouden landen. Wilde de katten ook, maar die beloofde ik persoonlijk te badderen in de regenton als ze het zouden proberen. Ondertussen moedigde Moeder Mees de jongen aan met een stukje appel en zag ik de eerste Kleine Meesjes alweer overvliegen naar een andere boom.

Genietend heb ik alle Meesjes stuk voor stuk veilig zien vertrekken zes stuks in totaal en allemaal gezond. Rest me nu nog de foto’s, goede kwetter van herinneringen en de hoop voor volgend jaar. Want dan zijn de Meesjes wederom meer dan welkom.

32 reacties

  1. Een enkel seizoen zagen wij dat hier in de tuin ook gebeuren. Blijft mooi. Vooral hoe pa en moe zich een versuffing vliegen om die kleintjes te voeden…Volgens mij houden ze zelden een familie-reunie daarna…geen gezelschapsdieren…:)

  2. Je hebt kans dat ze volgend jaar weer aanspraak maken op zelfde nestkastje. Bij mijn komen ze al jaren aan stuk Dit jaar had ik 2 bewoonde vogelkastjes

  3. Aaaaah wat superleuk!!! Foto’s zijn ook goed gelukt zeg.
    Ik probeer al twee jaar mezen te lokken naar de houten villa die ik voor ze heb opgehangen, maar zonder succes helaas.

  4. Wat enig zeg die meesjes! Dat is toch genieten om het van nabij te zien. Hier in onze tuin nu een familie koolmezen, ze hebben hier niet gebroed maar komen lekker badderen en eten. In het kastje worden pimpelmezen grootgebracht, de ouders vliegen af en aan en ik hoor ook al wat piepen.

  5. Wat een plaatjes, altijd zó leuk als het lukt en je de kleintjes uit zie vliegen. Gisteren vloog hier tot twee keer toe een jonge duif tegen het raam, Beau wist niet waar hij kijken moest.

  6. Wij hebben hier eindelijk weer een merel koppeltje broeden. Na het usutuvirsus zijn er aanzienlijk minder, dus blij mee.

  7. Oooh wat een leuke foto’s! Vanaf mijn balkon hier kon ik laatst zien hoe een jonge ekster vliegles kreeg. Dat ging niet erg goed, leek mij. Uit de hoge boom ging nog wel, maar om er weer in te komen, lukte nog niet. Geen idee hoe het is afgelopen, maar ik ga ervan uit dat de natuur zichzelf wel redt.

  8. Wat een mooie reportage. Ik heb gisteren ook een meesje kunnen fotograferen die nog af en aan naar een nest vloog.

  9. Prachtige foto’s, maar wat moet het los van dat ook een geweldig gezicht geweest zijn. Ik snap wel dat je ze voor volgend jaar weer hebt uitgenodigd.

  10. Ze begonnen hier pas rond 11 uur de laatste vertrok minuten voor ik naar mijn werk moest vertrekken.

  11. Allemaal gezien maar ze waren hier en daar te snel voor een fatsoenlijke foto. Wilde ze ook niet storen maar het was heel leuk om te zien.

  12. En ja hoor….alweer gelukt; zes jonge mezen die het immense luchtruim ontdekken! Moeder natuur mooi in beeld!
    Heb zelf dit jaar geen nest in het vogelhuisje mogen herbergen. Andere jaren wél, en dat mocht ik toen ook eens vastleggen met mijn ‘bridge-camera’. ’s Morgens vroeg na zessen tot ca. negen uur. Een spannende gebeurtenis voor deze mezen-kindertjes, hun eerste vlucht.

  13. Je bent net zo geduldig als moeder Mees op de eitjes.
    Prachtige vogels, het kleine grut is zeker kwetsbaar in de wereld. Hans

  14. whoo… heb jij zoveel geduld en mazzel dat je alles op de foto kreeg. Echt bijzonder.

    Love As Always
    Dimario

  15. Helemaal top, zowel voor de meesjes als de katten. Iedereen tevreden. En natuurlijk weer prachtige foto’s

  16. Ik heb ze hier alleen nog maar gehoord, pa en ma zijn er maar druk mee. Leuk in beeld gebracht, de familie mees.

Reacties zijn gesloten.