Van de week maakte ik zoals wel vaker een cookiebannerfoto en terwijl ik aan het schuiven was zag ik opeens een glimlach op mijn onderwerp verschijnen. Mijn kleine kopje kwam echt niet opeens tot leven want het herkennen van gezichten in levenloze objecten is een psychisch verschijnsel genaamd pareidolie. Het is een samenvoeging van twee Griekse woorden die naast (para) en beeld (eidolon) betekenen. Het herkennen van dingen in wolken heeft met dezelfde activiteit in onze hersenen te maken en is gebaseerd op het herkennen van gevaar zoals het silhouet van een roofdier. Pareidolie is een fout-positieve vorm ervan en als ik de kans heb fotografeer ik ze. Met de komst van een wel heel luguber restaurant in de nacht en het lieve kopje vond ik dat het tijd werd mijn doorlopende reeks eens te delen. Fotoserie: Pareidolie.

 

22 Comments

  1. Eén van mijn favoriete rubrieken bij Bertiebo. Soms zie ik daar het gezichtje niet maar die van jou zijn toppertjes. Vooral pacman…

  2. Echt zo leuk en knap dat je dit ziet. Ik heb namelijk een gebrek, ik zie soort dingen niet. Kan het niet uitstaan.

  3. Oh wat gaaf. Dat broodje! Fantastisch. Bertie plaatst ook regelmatig van dit soort blogjes. Ik wist niet dat het echt een naam had.

  4. Ha! Leuk! Dat broodje is eng! :-) Als er op let zie je er meer, maar je moet er oog voor hebben! Mooi gedaan.

Comments are closed.

Dat mag niet!