Fingers crossed voor Willys
Persoonlijk,  Tweede Wereldoorlog

Fingers crossed voor Willys

Heel voorzichtig kruip ik op mijn plek in de jeep, ze zal er wel wakker van worden maar ik wil haar niet laten schrikken. Nog voor ik zit begint ze ordinair te gapen, ik doe er spontaan van mee en komen er wat onwelriekende geluiden uit de achterkant, die ik dan weer niet kopieer. Moguh Liesbethje, je bent vroeg. Nog voor ik wat kan zeggen wiebelt ze eens met haar frame en kijkt me even aan, ah ik weet het al misselijk, warm, hoofdpijn en kotsen. Jup Willys, niet zo schommelen aub, subtiel schuif ik een teiltje wat dichter naar me toe.

Ik kan zo lekker schommelen omdat Frans al mijn nippeltjes weer heeft doorgesmeerd, jaloers grijnst ze vragend naar me? Dat grapje heb ik al eens op mijn blog gebruikt. Ah met een lichte zonnesteek raak je dus ook je humor kwijt. Met een zucht keek ik haar aan, familietrekje laten we het daarbij houden. Ik heb gisterochtend gewoon teveel in de zon gestaan om Frans te helpen jouw te fixen. Niet onbelangrijk want het is begin september en ik wilde de agenda even met je bespreken.

WAT?! September? Met zulke temperaturen? Een blik vol ongeloof is mijn deel. Meestal kijkt ze wel iets intelligenter namelijk. Kijk niet zo dom je lijkt wel een Nekaf, Willys! Haar blik verandert in een milliseconde naar pisnijdig en voor ik weet lazert ze me zo van mijn stoel af. Gelukkig weet ik mijzelf op wonderbaarlijke wijze op te vangen en krijg alleen als dank mijn teiltje tegen mijn bakkes. Gelukkig dat die nog leeg was. Voorzichtig loop ik om Willys heen en peil haar blik die inmiddels alweer heel gewoon is. Je bent niet meer misselijk zegt ze tegen me, ze vraagt het niet ze zegt het me en verrek ze heeft gelijk. Stomverbaasd kijk ik haar aan en zoetjes zegt ze kijk niet zo dom denk je niet dat ik meer heb meegemaakt dan een misselijk mokkel op mijn achterbank? O vertel is Willys, vraag ik haar liefjes?

Nou het begon een hele tijd geleden met een misselijke meid in de wagen die de agenda met me wilde bespreken. Met een zucht ga ik weer op mijn plek zitten ze zal me verdomme eens wat vertellen. Je hebt het vast gemerkt toen Frans me gister wegbracht, dat er iets kapot is gegaan hè? Hij heeft het besteld en zal morgenochtend de boel wel nakijken. Ik heb hoop dat het onderdeel op tijd binnen is maar over een kleine week begint mijn vakantie die jij me geadviseerd had. Willys mompelde zacht iets over haar pijnlijke achteras maar weet alsnog vrolijk rond te wiebelen over mijn voorgenomen werkvrije periode die ouderwets gevuld gaat zijn met Willys ritjes, parachutisten en het vieren van onze duur verkregen vrijheid. Met een rouwrandje uiteraard in tegenstelling tot de Nederlandse journaals vergeten wij die oorlog in het oosten niet.

Fingers crossed, Willys. Met een ondeugende grijns rond haar bumper draait ze haar voorwielen in een achterlijke gekruiste hoek en kijkt scheel uit haar koplampen. Met een grijns neem ik afscheid van Willys, mik mijn teiltje in de kast en kruip in mijn bed. Willys heeft er overduidelijk vertrouwen in maar alsnog fingers crossed voor Willys, opdat we volgende week kunnen rijden!

16 reacties