Fotoserie: Die mooie bloemetjes
Fotoserie,  Natuur

Fotoserie: Die mooie bloemetjes

Het was op zo’n verdwaalde maar schitterende avond dat Frans en ik een rondje reden. De ondergaande zon was prachtig en we genoten dan ook van de rust terwijl we dwaalden over smalle weggetjes, nog niet eens zo ver van huis.

Wanneer het licht zo mooi, zo warm, zo schitterend is zoek ik naarstig naar een onderwerp. Ik heb niet altijd mazzel, soms is mijn beoogde onderwerp gesnoeid, weggehaald of lang zo mooi niet als ik hoopte. Maar deze bloemetjes, die waren een cadeautje. De Knopherik is namelijk een 1-jarig bloemetje en hoewel je ze redelijk vaak in de berm ziet staan, heb ik ze nog nooit zo geweldig mooi op een weiland gezien. Ik was dan ook vlot uit de auto.

Langs het veld stonden bomen en ertussen vooral brandnetels en heel wat prikkels. Ik dacht er te weinig aan, zou ik later merken. Als je zoals ik, redelijk vaak met het gouden uur werkt, dan weet je hoe vlot dat geweldig mooie licht verdwenen is. En dus fotografeerde ik, hurkte ik, fotografeerde nog meer en ging uiteindelijk zitten. Het prachtige licht streek over de bloemetjes, maakte het me niet makkelijk qua fotograferen.

Leuk hoor dat gouden uur tot je handmatig scherp aan het stellen ben en het licht ziet verdwijnen.

Het gouden uur is geweldig, maar je vervloekt het ook als je handmatig scherp moet stellen. Niet tegen de zon in fotograferen, ik snap het. Maar toen de zon eenmaal weggegleden was achter de verderop staande bomen kon ik alleen met een diepe zucht concluderen dat mijn broek vuil was, er meerdere doorns in zowel mijn hand, arm als been zaten en dat de koude wind me spierpijn had bezorgd.

Daags erna reden we weer langs het veld. De bloemetjes waren verdwenen, ondergeploegd. Groenbemesting heet dat, het zorgt voor een hoger stikstofgehalte in de grond, die mooie bloemetjes zijn nu een cadeautje in humusvorm voor wat er onder de grond leeft en er waarschijnlijk net zo van geniet als ik daar deed. Fotoserie: Die mooie bloemetjes.

 

41 reacties