Publicatie uitnodiging herdenking Nijmegen
Gedichten,  Gelderland,  Publicatie,  Tweede Wereldoorlog

Een bijzondere publicatie

Een maand geleden, een maand en 5 dagen om precies te zijn, kreeg ik tussen klus pruts en gehannes door een mailtje. Een mailtje met een vreemde naam erboven maar met heel mooi nieuws erin. Nieuws wat ik nog even niet met jullie kon delen, maar wel vol trots met m’n vader die vroeg ‘schuift dat nog wat?’. “Niks pa eer, trots dat soort dingen”.

Ik belde naar degene van het mailtje, en sprak zomaar met iemand van een gemeente waar ik zo graag kom maar het accent niet van spreek. Deze mevrouw vroeg of ze een foto èn een gedicht van mij mocht gebruiken voor de uitnodiging van de herdenking bombardement op Nijmegen, want ze wilde niet langer een foto van een verwoest Nijmegen plaatsen. Ik was uiteraard uitgenodigd om de herdenking bij monument De Schommel bij te wonen. Een schommel die me zo diep raakte dat ik daar zittend op een rand, spelend met het grind aan mijn voeten, een gedicht schreef en later samen met de gemaakte foto’s begin november hier plaatste.

Middenin Nijmegen staat een schommel
Niemand speelt ermee
Dat kan ook niet
Want er staat een hek om

Middenin Nijmegen staat een schommel
in een perkje
bij een grote boom
geen fijne plek, dat merk je

Middenin Nijmegen staat een schommel
waar ooit een schooltje was
vielen bommen
stierven 24 kleuters in de klas

Middenin Nijmegen staat een schommel
Niemand speelt ermee
alleen heel zacht de wind
als stille herinnering aan elk gestorven kind.
Publicatie uitnodiging herdenking Nijmegen de Schommel

Het monument raakt omdat wie Nijmegen kent, weet dat het net als die andere stad die ik zo lief heb, een hart mist. Ook hier is dat hart herbouwd, groots ook want Nijmegen heeft een prachtig centrum en daar tussen de winkels slaat opeens een gat. Een terras is er, maar vooral een hele grote boom en een perkje met een ongebruikte schommel.

Ondersteboven van zo’n bijzondere publicatie, stuurde ik die middag nog de groot formaat foto’s op en toen begon het lange wachten. Van de week sprak ik deze vriendelijke vrouw die voor de gemeente Nijmegen werkt nog en die verzekerde me dat de uitnodigingen klaar waren, ze zou er één sturen. Op de foto ziet u de prachtige uitwerking en natuurlijk de uitnodiging die ik niet alleen kreeg maar vele mensen. Mensen die allemaal mijn gedicht lezen, mijn foto zien en misschien wel broer of zus zijn van. Zo’n prachtige en eervolle publicatie is niet om te zetten in geld daar kan en wil ik alleen maar nederig mijn hoofd voor buigen.

31 reacties