Rododendron
Fotoserie,  Natuur,  Persoonlijk

Fotoserie: De tuin van oma

Eén van mijn eerste herinneringen aan mijn oma is dat we door de tuin liepen en dat ze de bloemen en planten benoemde. Onderwijl haalde ze onkruid en dode bloemen weg en verwachtte dat ik rododendron uit kon spreken. Waardeloos woord maar steeds wanneer ik de bloemen ervan zie denk ik aan haar. Oma was dol op bloemen, wist schijnbaar moeiteloos orchideeën te laten bloeien en onder haar handen deed de tuin het prachtig.

De orchideeën bloeien nog als altijd, maar niet door mij. Groene vingers heb ik nooit gekregen, maar de liefde voor de natuur wel. Pasgeleden wandelde ik even door de tuin van oma, de struiken zijn gegroeid, het gras was lang en van een paars bloemetje zocht ik de naam op (kruipend zenegroen). Met een app, want oma souffleert niet meer maar bij elke foto dacht ik aan haar en terwijl niemand me kon horen fluisterde ik rododendron, het is nog steeds een rotwoord oma, maar die bloemen die herken ik tegenwoordig.

24 reacties