Ver van voor mijn tijd maar toch ook weer niet. Want hoe vers is dat scheldwoord voor die vreselijke, en naar wat ik dacht uitgestorven, ziekte niet? Met flink wat Rotterdams bloed in mijn donder is het heus niet vreemd, maar sinds ik dit allerschattigste teringhuissie in het Openluchtmuseum zag en me verder verdiepte in de ziekte geef ik graag toe dat de ziekte net wat minder lekker van mijn tong afrolt. Helaas, het enige wat verrekte lekker rolt is het teringhuissie.

Tuberculose
Tering, tb, tbc of witte pest zijn allemaal al dan niet vriendelijk klinkende benamingen voor tuberkels, waarvan vroeger werd gedacht dat het erfelijk was. Tegenwoordig weten we dat het door bacteriën overdraagbaar is en dat deze ernstige infecties teweeg brengen in het hele lichaam. Rond 1900 stierven er 10.000 mensen aan deze ziekte. De komst van sanatoria en penicilline bracht verbetering maar er moest nog tot de Tweede Wereldoorlog gewacht worden tot er daadwerkelijk medicijnen voor waren.

TeringhuissieTeringhuissie
Hoewel het nu in twijfel wordt getrokken was voor de medicatie kwam de enige remedie de patiënten de genezen, hen uit hun vochtige huizen te halen, te voorzien van frisse lucht en goede voeding. Thuis was deze mogelijkheid er niet altijd. Helaas waren sanatoria te duur voor de werkende klasse en dus was er voor hen een bouwpakket van de kruisvereniging. Een uit hout opgetrokken huisje met openslaande deuren verrees voor de makers. Meest vernuftig aan dit ontwerp was de stalen draaischijf met massieve wielen. De patiënt verbleef beschut voor de wind, in het huisje wat met de zon werd meegedraaid.

Afdeling
Anno nu zijn er jaarlijks nog zo’n 800 gevallen van TBC, in Nederland welteverstaan. Door ons vaccinatieprogramma leken we verlost van deze kwade ziekte maar doordat er meer en meer gereisd- en migreerd wordt, komt de ziekte niet alleen vaker voor maar zijn er ook resistente varianten ontstaan. En dat zet zo’n teringhuissie opeens in een heel ander daglicht. Geen allerschattigst draaibaar huisje die ik graag in mijn tuin zou zetten, maar bittere noodzaak in de vorm van een speciale afgesloten ziekenhuisafdeling in het noorden van ons land. En een geschatte behandeltijd van 18 tot 24 maanden. Daarop kan je echt alleen maar tering zeggen!