Rena’s Belofte

Het boek Rena's Belofte op eenWillys Jeep.

Voor maanden was ik niet in de bibliotheek geweest, had nog wat boeken thuis die ik moest lezen maar toch geen enkel boek kon me zo bekoren als Rena’s Belofte. Lang geleden is het, heel lang geleden dat ik een boek oppakte die ik eigenlijk niet meer neer wilde leggen. Hoewel de titel anders doet vermoeden is dit geen boek om ‘zomaar’ te lezen.

Rena’s belofte verteld het verhaal van Rena en haar jongere zusje Danka. Rena wordt met het eerste transport naar Auschwitz gestuurd. Aan boord zijn bijna 1000 Slowaakse joodse meisjes, Rena zelf is dan begin 20. Ze is opgegroeid in een streng Joods gezin maar besluit uiteindelijk haar onderduik gezin niet in gevaar te brengen en komt in het Auschwitz terecht waarvan ze tot die tijd dacht dat het een werkkamp was.
Rena deelt alles met haar zusje die ze na een paar dagen tussen één van de volgende transporten herkend. Kaalgeschoren, ontdaan van kleding en waardigheid worden beide zussen steeds slimmer en harder. Ze zijn geliefd, er ontstaan vriendschappen, liefde en ze kijken regelmatig de dood in de ogen. Rena is een dappere vrouw die eerst aan haar zusje denkt, haar eigen brood opgeeft om een ander te helpen en ondanks alles probeert er goed uit te blijven zien. Ze krijgen te maken met dodenmarsen, medische experimenten, komen in zowel Birkenau als Auschwitz terecht, werken tot ze er bij neervallen, vechten tegen ziekte en voor hun leven tijdens selecties.

Rena’s belofte is zo’n boek die je uitleest en met een zucht neerlegt. Hoewel het een heel zwaar onderwerp heeft, leest het boek fijn. De feiten onderaan de bladzijdes maken dit waargebeurde verhaal compleet.

9 reacties

  1. Er blijven over praten in de hoop dat er eindelijk lessen uit geleerd worden..alhoewel al wat er bebeurt niet geruststellend is

  2. Het is begrijpelijk dat het boek je helemaal boeit, levens verhalen en onderdrukkingen die toen zijn gebeurd zijn haast niet te bevatten. Hans

  3. In die oorlog is zoveel gebeurt dat je duizenden boeken kunt schrijven en dan nog niet alle leed kan beschrijven zoals degene daar het hebben ondergaan. Ik ken alleen het verhaal van mijn opa, die als verzetsman werd gevangen en op transport werd gezet. Het transport bereikte niet zijn eindbestemming en mijn opa ging te voet terug naar huis. Hij had geluk…

Reacties zijn gesloten.