Het is altijd te ver en altijd te kort
en altijd weer zijn woorden
dat de tijd te snel gaat
en dat we elkaar vaker moeten zien
Met zijn haar grijs lijkt hij op opa
de tijd vergaat, hij heeft gelijk misschien

Het is altijd toch weer anders
maar ook weer zo herkenbaar
de weg slechter dan van mijn boerenland
En daar waar winkels waren
nu rijen met huizen geplant

Daar waar ik naar school fietste
nog steeds de brug maar een flat gesloopt
op borden -draag nooit een wapen-
Ik had voor hier wat anders gehoopt

Het is altijd te ver en altijd te kort
maar toch altijd weer dat kleine geluk
herinneringen aan diep versleten voetsporen
daar ook thuis te horen.

22 Comments

  1. Ik ben het met iedereen eens die het een mooi gedicht vindt.
    Dus dat ga ik niet meer opschrijven. Maar ja wat dan?
    Graag gelezen dan maar :-)

  2. Een mooi gedicht, over het leven.
    Je neemt je weg zoals hij gaat met de nodige hobbels. Hans

  3. Nou, dat is echt een mooi stukje tekst, Liesbeth.
    Ja, ik herken mezelf in je woorden. Als je vlakbij woont waar je opgroeide. Niet alleen een flat gesloopt maar een hele wijk.
    De tijd vliegt ja, en het is altijd te ver. Voor sommigen dan. Wij rijden kilometers om iets nooit nooit te maken.

Comments are closed.

Dat mag niet!