Fotografie is laten zien wat anderen missen en het liefst wat mooier weergeven dan de werkelijkheid. Vangen van licht vind ik ook een mooie omschrijving, maar licht hoeft een foto echt niet altijd te zijn. Ik hou van foto’s met bezieling, het is net wat anders zien dan anderen. We leven in een land waar de mens op zichzelf gericht is, er wordt naar de Covid pandemie gewezen maar ook toen was dit niet nieuw. Tegenwoordig is het een groot goed als je in een straat woont en het je opvalt dat je je buur al een tijd niet gezien hebt. Mensen reageren boos als je ze ’s morgens bij het stoplicht gedag zegt, eenzaamheid heeft niets met feestdagen en oude mensen te maken.
Het is makkelijk om mooie dingen te fotograferen, makkelijk om vast te leggen waar iedereen graag naar kijkt. Maar is dat niet wegkijken naar wat er ook is? Ook ik fotografeer met liefde lammetjes, kalfjes en vredig dorpjes. Maar tussen al dat moois tref ik ook weleens wat anders. Daar gaat deze serie over.
Wat een geweldig prachtige serie is dit.
De kleurkeuze is hier ook zo mooi bij.
Mooie serie waarbij de keuze voor zwartwit een grote meerwaarde heeft.
Prachtige foto’s die elk een verhaal vertellen die je als lezer zelf kunt invullen. Vooral die foto van die ene schoen bij het water en de man en vrouw op het bankje springen er voor mij uit.
Heel mooi! Al moet ik zeggen dat die tekst wel een beetje confronterend is!
een mooie reeks met een bijzonder thema Liesbeth
de eerste foto heeft hier mijn absolute voorkeur
op naar een fijn weekend
Het confronterende kan ook mooi zijn, zeker in zwart/wit. Het boeket boven de prullenbak. De wachtende meeuw bij het stel. De tekst linksonder doet me aan een nummer van Bowie denken. Het is prachtig bij elkaar!
Vooral dat aan de paal gebonden boeketje is een veelzeggende foto!
Jij kunt ons met jouw foto’s laten zien wat je wilt dát we zien, heel knap.
Gelukkig kijken we in ons straatje nog wel naar elkaar om. Daar ben ik heel blij mee want dat is inderdaad niet overal meer zo!
Een indrukwekkende serie foto’s, vooral het z/w spreekt mij erg aan.
Wat een geweldig mooie serie.
De straat waar ik woon is niet echt het dorp, al valt het daar wel onder, is een bijzonder straatje. Het wordt wel minder door nieuwe mensen die uit de stad komen en zo, maar hier kijken we naar elkaar om. Ik ben overigens best graag op mezelf.
Dat was wel even lekker genieten.
Love As Always
Dimario
Dit vind ik een prachtige serie Liesbeth.
Je laat zien dat al dat anders ook heel mooi kan zijn, of confronterend.