We reden er eigenlijk best hard voorbij, ik was dan ook kort tegen Vriendjelief, keren. In het vlugge voorbij rijden had ik genoeg gezien om vast te leggen. Ook de borden dat je het erf niet op mag en daar hield ik me dan ook aan, nog voor ik goed en wel mijn eerste foto gemaakt had reed een ongetwijfeld wantrouwige buurtbewoner wel zo dermate langzaam voorbij dat ik meer dan genoeg tijd had om mijn allerliefste smoelwerk ver weg te stoppen. Mijn god wat is dit voor buurt zeg, ze hebben er vast wat te verbergen.
Ik pakte er eens gezellig mijn camera’s bij en genoot van het vergane, het oude en had ook nog eens de mazzel dat het zonnetje mee begon te doen. Dat we dat nog mee mogen maken deze herfst. Kon ik trouwens precies door het beetje smoezelige ruitje zien dat het dak ook wat aandacht nodig heeft. Ik kan er niets aan doen maar ik vind dat mooi. Net als stoffige spinnenwebben in onbereikbare hoeken en de oude klassieke stallen die ongetwijfeld aan geen enkele regelgeving voldoet.
Een krot redelijk houden is veel moeilijker dan het lijkt, een scheur scheurt door, stenen blijven vallen en gaten groeien als je maar even niet kijkt. Moderne buitenverlichting en een enkele nieuwe schroef doen vermoeden dat iemand het minimale doet. Een weggesnoeide maar ongetwijfeld ooit zeer verwilderde heg verbergt niet langer de zijgevel, geeft me net genoeg zicht op de lang verlaten schommel. Hoelang is het niet geleden dat iemand daar kraaiend van plezier- nu speelt alleen de wind nog.
Met weemoed kijk ik naar de liefdeloze langgevelboerderij en fluister zacht, net hoorbaar voor de oude steunbalken, er komt vast iemand die ook zo van je historische schoonheid geniet en je eer zal herstellen. Tot die tijd rijden vast heel veel mensen te hard voorbij om je echt te zien en daarom laat ik jullie maar van de liefdeloze boerderij genieten.
Dergelijke huizen hebben een geschiedenis. Voor een fotograaf is dit een lot uit de loterij. Ik kijk er ook graag naar. Er wonen gaat me wat te ver.
Dat witte kanten gordijntje tegen dat verrotte hout… Plaatjes van foto’s heb je gemaakt!
Heel mooie serie!
Mooie plaatjes! Vind verlaten huizen, boerderijen, gebouwen altijd iets triestigs maar ook moois hebben.
Als je de serie ‘eigen kweek’ hebt gezien, kun je elke zogenaamd verwaarloosde boerderij verdacht vinden. Dus wie weet hebben ze wel wat te verbergen daar. De foto’s zijn iig klasse.
Echt een geweldige fotoserie Liesbeth.
Vervallen, draagt deze boerderij een hele geschiedenis met zich mee, met ongetwijfeld heel veel verhalen, die ik best zou willen horen.
Wat een buitenkansje om daar even wat foto’s te kunnen maken. Echt prachtig!
Hij straalt zoveel uit dat je er toch voor moest stoppen.
Love As Always
Dimario
Maar zó fotogeniek in al z’n verwaarloosde schoonheid.
Prachtfoto’s
Dank voor het delen.
Stille groet,
Awel, ik zie dat graag, zo van die vervallen oude huizen .
Whow, heel mooi deze foto reeks. Zo’n bouwgevalletje zou ik ook voor stoppen.
Je hebt het verval fenomenaal in beeld gebracht!
Ja prachtig! Ik hou daar ook van!
Of iemand wil bouwen, mag de boerderij niet ruimen (want beschermd etc) en wacht nu op het instorten van de eerste muur.
Je hebt de vergane glorie prachtig vastgelegd.
Zo blij dat jullie auto een rem heeft.
Wat een geweldige koptekst heeft dit blog. Compliment daarvoor!
Intens genoten van de foto’s.
Dat gordijntje……..
Het heeft zeker wat liefde nodig, maar wat zijn dit mooie foto’s geworden zo!