Een dagje oorlogsmuseum Overloon

Een dagje oorlogsmuseum Overloon

Het stond alweer een tijdje op mijn verlanglijst en toen ik goedkopere kaarten kon krijgen was het een kwestie van datum prikken. Want behalve Frans nam ik ook Marit mee. En hoewel het nog geen jaar geleden was, wist ik dat een dagje oorlogsmuseum Overloon nodig was, ze hebben namelijk nieuwe tentoonstellingen.

Oorlogsmuseum Overloon bestaat 75 jaar!
Een groot deel van de collectie voertuigen in Overloon komt rechtstreeks van de slagvelden. Na een slag ruimen beide partijen echt niet lekker op ook tijdens de Slag of Overloon najaar ’44, bleef er een hoop achter. Terwijl de partijen verder trekken op zoek naar het einde van de oorlog, sjouwen de eerste medewerkers van het latere museum de spullen naar een park. Dat park is er nog maar inmiddels staan de voertuigen allemaal binnen in het grootste oorlogsmuseum van Nederland.
Met reserveringen en kaarten op telefoon meldde ik me aan de balie en kregen we heuse toegangskaarten. Hiermee zou je eenmalig de poorten kunnen openen maar ik beloof je, dat kan je de hele dag door. Met enige moeite, en een keer heel vlug zappen, had ik de nieuwe tentoonstellingen voor Frans verborgen gehouden. Ik wandelde dan ook dood gemoederd het museum binnen. Het eerste deel is een museum zoals waar ik van hou. Informatie, producten en de verhalen die erbij horen. Ook de geanimeerde film die breeduit geprojecteerd wordt trekt me altijd meteen de oorlog in. Omdat ik het museum aardig ken viel me op dat ook aan de nog redelijk nieuwe tentoonstelling dingen veranderd zijn. Kleine dingen, zo vielen de QR codes me op maar ook kleine objecten die zijn toegevoegd. Helaas heb ik niet alles kunnen lezen wat ik wilde. Drukte en afstand willen houden zijn geen fijne combinatie.

Voertuigen, voertuigen en voertuigen
We wandelden verder en vonden behalve een schattig pup ook een vitrine vol fietsen. Word ik hebberig van, van zoveel. Met een blik naar links zag ik wederom een glimp van de fietsbrug en de vele voertuigen. Ook zag ik een nieuw onderdeel maar door de verplichte looproute kon ik daar nog even niets mee. Ik fotografeerde een boek bij een wagen terwijl Frans zich vergaapte aan alle radio’s. En terwijl ik omkeek miste ik opeens een vliegtuig, was er nog hoor maar toen realiseerde ik me dat er heel wat meer verplaatst is dan ik in eerste instantie dacht. Met de stroom mee volgden we de route tot ik trek kreeg. Marit had ons wat lekkers en koffie aangeboden maar eenmaal halverwege de hal realiseerde ik me dat de route niet toelaat tussendoor richting toilet of restaurant te gaan. Niet handig en behalve dat, die nieuwe looproute is gemaakt omdat de voertuigen allemaal zeer dicht op elkaar staan om een nieuwe tentoonstelling kwijt te kunnen. Verandering is nodig, maar er is nog amper foto’s te maken zoals het nu staat.

De voertuigenhal voelde niet alleen erg vol het wàs vol!

Stukjes Lancaster
Uiteindelijk waren we de hal door en genoten we buiten op het terras wat lekkers. Eenmaal weer binnen kozen we nu wel de goede kant en wachtte de minuten geduldig tot de nieuwe experience begon. Alleen die nieuwe experience bleek alsnog achter een stel deuren in een mooie maar vreselijke stinkende ruimte. De vloer is nieuw en heel gezond is die lucht niet, maar toch wilde ik het zien. Een mooi uitgewerkte animatie over vrijheid maar met weinig diepgang. Dit is zo’n film die je na één keer gezien hebt en hoewel de weerspiegeling in die vloer mooi is, vond ik het geen toevoeging waar een tientallen metersbreed diorama met diverse onderwerpen voor moest worden opgeruimd. Overigens begreep ik meteen waarom de hal zo vol leek, het IS vol! Al die voertuigen uit de diorama’s zijn ertussen gezet omdat er bovenop de filmzaal een uit 2000 stukken bestaande Lancaster neergelegd is.  De Lancaster is in 2016 opgegraven in het Belgische Gladbeek en door hetzelfde team neergelegd op een schans. Het is een indrukwekkend gezicht die Lancaster van 31 x 21 meter lang in onderdelen, maar door de hoek kan je eigenlijk alles tot aan de vleugels een beetje zien. Het gebrek aan info maakt dat je er als leek zo weer weg bent.

Jeep Sensation
Met de twijfels over deze nieuwe tentoonstelling wachtte we op de experience over de omgeving van Overloon die me nog altijd weet te boeien om met goede hoop naar de tweede nieuwe tentoonstelling te gaan. In de zijvleugel bij de entree vonden we Jeep Sensation. Een kleine tentoonstelling over de Willys jeep. De opvallende wanden geven wel aan dat dit niet tijdelijk is en met mijn liefde voor de Willys keek ik er dan ook naar. Maar eenmaal achter die wanden was ik vooral verbaasd. Twee schermen met onder andere Pierre Rieu en QR-codes alsof ik de hele tijd met schermen zoals mijn telefoon bezig wil zijn?! Waar zijn de foto’s en beelden die ik ken van de Willys om te laten zien waartoe ze in staat zijn? Waar is de uitleg anders dan de merknaam? Wat een teleurstelling, er is letterlijk niet te vinden waarom de Willys, Willys heet tenzij je zin hebt om TV te kijken. Overigens staan er werkelijk zeer bijzondere exemplaren waaronder een eenpersoons jeep (Crosley Pup) die gemaakt is om uit een vliegtuig te droppen. Vertwijfeld en wat teleurgesteld verliet ik het museum, het is dan wel het grootste oorlogsmuseum in de verre omtrek maar zo voelde het vandaag even niet.

27 reacties

  1. We zouden de Boyz daar kwijt zijn geraakt en niet meer hebben terug kunnen vinden…

  2. Afgelopen jaren een paar maal geweest en ook toen was in de grote hal het nodige veranderd per keer dat we er op bezoek waren. Een indrukwekkend museum en monument van wat oorlog in de breedte zoal inhoudt. Een Lancaster heb ik diverse malen zien (en horen) vliegen. Prachtige machines al was het doel waarvoor ze werden gebouwd dan sinister….

  3. Dit museum herinner ik mij uit mijn lagere schooltijd. We gingen er volgens mij meerdere jaren met schoolreisje naar toe! Onze ‘meester’ praatte altijd veel over de oorlog.

  4. Een fout die je wel vaker in musea aantreft.. dat ze zó’n grote collectie hebben, dat ze er té veel van willen laten zien.. en dan kun je het juist niét goed zien.. echt wel jammer. Nu kom ik al járen nog maar zelden in musea, maar kan me het Kröller-Muller nog wel herinneren waar ik ooit was.. zóveel Van Goghs bij elkaar dat je niet meer weet waar te kijken. Ik ben gek op Van Goghs werk, maar dat was voor mij echt overkill. En voor jou was het daar in Overloon natuurlijk moeilijk fotograferen zo.. later nog maar een keertje overdoen? ;-)

  5. Ik hoorde dat Oosterbeek nu ook audiotours heeft. Ik ben daar te snel voor afgeleid als er ook borden om te lezen hangen.

  6. Jammer, zeg. Zeker die Jeep Sensation. Ik heb sowieso een hekel aan QR-codes en audiotours in musea. Gelukkig leer ik veel van jou.

  7. Ja jammer dat laatste stukje, je hoeft niet het gevoel te krijgen dat je in een autodealer staat. Desondanks zou ik toch binnenstappen als ik in de buurt ben, het lijkt me wel indrukwekkend.

  8. De drukte was niet het grootste probleem, mensen ontwijken ging prima. Even aan de kant voor een foto heb ik geen moeite mee. Het staat er te opgepropt vol, dat maakt dat het museum achteruit is gegaan in verhouding tot vorig jaar.

  9. Het kan dus ook teveel van het goede zijn, en als het dan óók nog druk is heb je een tegenvaller. Ik ken het museum niet maar jij weet duidelijk goed waar je het over hebt.

  10. Een oorlogsmuseum vind ik altijd interessant.
    Ook luister ik ontzettend graag naar de verhalen van mijn schoonvader toen hij nog voor het leger werkte.
    Als je in onze streek met de auto op de baan bent, kom je hier en daar een tank tegen.
    Oh dan moet ik toch altijd even stoppen om een leuke foto te maken.

  11. Het oorlogsmuseum Overloon is een heel interessant museum.
    Voor Willy ook leuk om mee te gaan naar zijn vriendjes.
    Staat al jaren op het lijstje om te bezoeken. Hans

  12. Het is echt het meest uitgebreide museum, maar ik fotografeer ik heb niets aan dubbel geparkeerde voertuigen. Maar misschien ben ik verwend sinds 2019 hoewel ik vorig jaar nog volop genoten heb van hetzelfde museum ook in coronatijd.

  13. Het is megaveel en mega interessant maar ga in vredesnaam na de vakanties dan kan je onbeperkt zoeken naar een leuke fotohoek. Ik baalde dat het zo op elkaar stond dat ik amper kon fotograferen.

  14. te veel van het goede op 1 plek , jammer dat ze het niet meer verspreid kunnen/willen tentoonstellen
    met natuurlijk de nodige info
    niet alle bezoekers zijn zo bekend met alles wat daar te zien is

  15. Als ik je foto’s zie, heb ik toch de indruk dat het best interessant is door door dit museum te struinen, maar jullie zullen wel een eigen reden hebben om er iets anders over te denken vandaag. Toch bedankt voor het delen en nog een fijne avond gewenst Liesbeth.

Reacties zijn gesloten.