18 september

18 september

Sinds en aantal jaar is het volstrekt onmogelijk voor mij om op 18 september een blog te schrijven. Ik ben normaal druk op 18 september druk met de bevrijding van Eindhoven. Dat ben ik er daags voor ook al maar op 18 september helemaal. Het is 76 jaar geleden dat de bevrijding van Nederland begon met Operatie Market Garden en in plaats dat ik in onze Willys zit ben ik thuis en schrijf een blog.

Vanavond wordt de vlam ontstoken, gaan de lichtjes aan en blijft het akelig stil in Eindhoven.

Sinds september 1944 wordt de bevrijding van Eindhoven namelijk gevierd. De straatverlichting mocht nog niet branden en in plaats daarvan werd de bevolking van Eindhoven gevraagd een kaars in het raamkozijn te plaatsen. In de jaren erna, de schaarste inmiddels voorbij, verstrekte Philips lampen die inmiddels zijn uitgegroeid tot de Lichtjesroute met duizenden lampen in ornamenten.
Vanavond worden die lampen en het bevrijdingsvuur ontstoken maar niet met het Stadhuisplein vol met mensen, geen veteranen of nabestaanden, geen Willys jeeps in lange stoet en geen zeeën van mensen. Vanavond wordt de vlam ontstoken, gaan de lichtjes aan en blijft het akelig stil in Eindhoven.

Dit jaar is alles anders. Vandaag horen we een stukje route te rijden van Operatie Market Garden, van wat nu de Liberation route genoemd wordt, de opmars van het Britse 30e corps. Maar dat mag niet, kan ook niet. Alle mensen die normaal langs de kant van de weg staan, het is niet verantwoord. Maar vreemd is het wel. 18 september is ook de dag dat Frans jaren geleden mijn fiets aan de Willys bond voor wat mijn eerste rit in Willys zou worden. Die avond eindigde met de symbolische bevrijding van Eindhoven.

Een rit die me sindsdien elke keer weer verbaasd, hoeveel wagens meerijden, hoeveel mensen in de straten staan en vooral dat dat elk jaar meer lijkt te worden. Maar dit jaar staan ze er niet, want dit jaar rijden we niet, dit jaar heb ik alle tijd om een blog te typen. Heb ik tijd om te hopen dat we misschien volgend jaar veilig en gezond onze vrijheid mogen vieren. Met een ritje Willys jeep over een plein waar mensen juichen om hun vrijheid en met hoop ik nog een paar veteranen om te groeten.

37 thoughts on “18 september

  1. Ik keek gisteren in mijn agenda, zag de datum, dacht aan de lichtjesroute en realiseerde mij ineens hoezeer ik 18 september haat. 18 september was de dag dat mijn moeder de oorlog herleefde. Jaar in, jaar uit.

    1. Ik snap je. En elk jaar die wagens voor de 1 een mooie herinnering voor een ander vreselijk.

        1. Dat vind ik heel bijzonder, dan had ze toch ook mooie herinneringen daar en maakte die lichtjes hrt misschien net sfeervoller.

          1. Meestal kwamen na het rijden van de route de verhalen … en de sombere bui…

            Ooit ging ze voor ons (want toen wij klein waren vonden wij het prachtig).
            Later ging ze, omdat mijn toenmalige baas een van de initiatiefnemers tot nieuw leven inblazen was…
            Weer later ging ze voor Zoon.. want die was heftig onder de indruk (toen ik jong was woonde mijn ouders vlak bij de Veldmaarschalk Montgomerylaan, een van de hoogtepunten. Later in de zijstraat van de Airbornelaan, net voorbij vlokhoven. Daar was er ook geen ontkomen aan.

            De mooie herinneringen lagen in het heden; maar het verleden bleef knellen.

  2. Dat moet een gekke dag zijn zo voor je. En ik hoop heel erg met je mee dat je er volgend jaar weer een groot feest van kunt maken daar in Eindhoven!

  3. Ik heb een goede hoop voor volgend jaar. Ik hoop voor jullie ook dat jullie mogen rijden. Het is iets unieks en mag niet vergeten worden.

    Love Asalways
    Di mario

  4. Eigenlijk kun je bij dit logje dan zeggen “gelukkig hebben we de foto’s nog”. En die plaats je dan natuurlijk. Ik hoop dat je volgend jaar weer geen tijd voor een logje hebt.

  5. Je verwoord het mooi, we zitten midden in een dip.
    Zelfs herdenken valt voor een deel weg, maar men laat zich niet uit het veld slaan. Hans

  6. 2020 is een jaar dat ons nog lang zal bijblijven…
    Overal ter wereld is de pandemie terug aan het opflakkeren.
    Maar waar ik niet bijkan, is dat de ronde van Frankrijk wél mag doorgaan… terwijl er duizenden nieuwe besmettingen per dag bijkomen. Het is een gekke wereld geworden

  7. Ik hoop zo met je mee dat 2021 weer ‘normaal’ zal zijn. Ik houd m’n hart vast voor 4 mei, maar september 2021 moet toch lukken?
    Gisteren een heel bescheiden ceremonie gehad in E. Afgelopen zondag in V en komende zondag in S-O.

  8. Een beetje triest is het wel, we vechten nu tegen Corona, en de vraag is nog maar of we dat gaan winnen. Tot nu toe zijn we de verliezende partij.

  9. ja dit is een idioot jaar , en niemand weet hoeveel gekker het nog wordt :(
    ik vond 4 mei op de Dam wel indrukwekkend , en ik denk dat het vanavond net zo is in Eindhoven

    stille groet

    1. Ik deel die mening niet met je. Herdenken doe je samen, met een blik naar een veteraan, met een knipoog naar een geeuwend kind. Van achter een beeldscherm kijken naar een leeg plein, sorry dat heeft voor mij geen enkele betekenis en zeker geen gevoel.

      1. dat is zo , nu is het zo het is
        en moeten we in gedachten bij of een veteraan zijn of een geeuwend kind
        ik zelf ben vaak in gedachten bij een tante , zus van m’n ma , welke wij nooit hebben gekend
        tijdens de bevrijding van Kerkrade , achter de kinderwagen uit het leven gegrepen
        een ieder beleeft het op zijn of haar eigenwijze

        1. Wat gruwelijk!
          Ik ben bijna dagelijks met de Tweede Wereldoorlog bezig, in gedachte bij mijn opa en oma die nooit over de oorlog praatte maar veel ellende hebben meegemaakt.
          Karel, zorg dat dat verhaal niet verloren gaat. Het was na de bevrijding nog niet veilig.

          1. nee ik ben er niet dagelijks mee bezig , maar kom wel vaak dingen tegen
            sinds ik regelmatig naar Artis ga , wandel ik er heen vanaf het centraal station en loop deels door de Jodenbuurt uit die tijd , mijn ouders woonden in ’42 in de Rapenbusgerstraat en in ’45 op de Kattenburgerkade , je herkent die buurt van toen niet meer terug , was een armoe zooitje , pa deed o.a verzet werk , maar heeft er ook nooit over willen praten

            vredelievende groet

            1. Ik heb er ook gelopen wat dingen bezocht zoals de Schaduwkade en de Schouwburg. Niet ver van Artis ligt het Auschwitzmuseum in een parkje.

              1. ja en tegenover Artis het verzets museum , heb ik op lijstje gezet
                het monument is in het Wertheimpark , het museum tijdelijk dicht

  10. Alles is andes. Alles moet nu wijken voor de pandemie. Laat ons hopen dat ze toch gauw een vaccin vinden want door te weinig disilpine van ons mensen zal het niet lukken. Zolang sommige denken dat het hen niet kan treffen en het voor hun leven niet gevaarlijk is blijven men over de hele wereld aanmodderen. Zo onverantwoord.

Comments are closed.