Wandelen in Halder

Wandelen in Halder

Had ik al verteld dat ik niet zo dol op wandelen ben? Geloof het wel hè? Toch vind ik dat ik af en toe wat lichaamsbeweging nodig heb en dus nodigde ik Marit uit om samen met Frans en mij te gaan wandelen, zij mocht bepalen waar. Al snel werd duidelijk we gaan wandelen in Halder een gehucht wat me best verrast heeft.

Het bijzonder oude gehucht Halder
Tussen Vught en boven Sint-Michielsgestel ligt een gehucht genaamd Halder. Het ligt tussen de Dommel en de Esschestroom en een kasteeltje genaamd Herlaar domineert het uiterlijk. In de Romeinse tijd was in deze omgeving een nederzetting waar aardewerk geproduceerd werd. Hier werd een heteluchtoven voor gebruikt, iets wat voor die tijd niet bekend was in de verre omgeving. Resten van deze oven, maar ook een grote Romeinse muntschat werden hier in de jaren 60 en 70 ontdekt en zijn deels samengebracht in een museum.

Zwerfkei op de dijk
Al reeds voor we Marit leerde kennen tijdens een grote rit ter ere van 75 jaar bevrijding, kende we Sint-Michielsgestel. Het nabijgelegen Halder waren we wel eens gepasseerd en ook wel eens doorgereden. Ik ontdekte er vorig jaar een grote minibieb en sindsdien rijden we er vaker doorheen. Het was ook daar dat Marit op de fiets aankwam. Misschien dat we haar over een paar maanden weer gewoon op kunnen pikken. Voor nu maakte ze haar fiets vast en wandelde we van het kasteel weg over een dijk. Frans vond zijn tweede geschilderde zwerfkei die ik na een foto teruglegde en als snel zagen we de auto niet meer.
Ondanks het prachtige weer was het rustig. Na een enkele keer om mensen slalommen moesten we van de dijk af met zo’n geweldige trap met te hoge treden. Doen ze special voor mensen die wandelen net zo leuk als ik vinden. Zodat je net de diepte niet in kan schatten en eindigt met zo’n mini hartaanval.

Langs oude bomen
We liepen al snel het bos in waar je door de stand van de bomen een weg kon herkennen maar ook kon zien dat het erg oud is. Ook hier liepen we over een dijkje die er misschien al gemaakt is door de Romeinen. Marit wees een boom aan wat haar opa ooit iets ingekerfd had ergens in de jaren 60. Een stukje verderop wees ze een mooie dubbele rij bomen aan die diezelfde opa ooit had aangeplant. De bomen leiden naar een rijtje schitterende maar oude huizen waar nu een museum in gevestigd is. Na een kleine wandeling passeerde we wederom het kasteel en hielden we even een drinkpauze.

Landgoed Bleijendijk
Gelukkig wist ik al dat Marit nog een stuk route had bedacht. Aan de overkant van de weg ligt namelijk Landgoed Bleijendijk. We passeerde een bepaald niet fijne weg en zagen al snel de Esschestroom liggen. Waar het vorige deel meer bosrijk met prachtige lanen was, is Bleijendijk vooral eh dijk. Met Marit als onze gids waren we al vlot van de dijk af en liepen langs het water. Met af en toe zo’n heerlijk moddersloot-luchtje in mijn neus vermoedde ik al vlot en zag daadwerkelijk ook dat de paden niet lekker verhard waren maar ernstig modderig jottem. Het loopt trouwens ook leuk achter een jong ding van 17 en een half aan. Die heeft al net zo’n tred als Frans. Ze hielden af en toe in hoor. Ik was overigens wederom zeer blij met mijn schoenen, hoe modderig ze ook werden.

Obstakels op de ‘weg’
Verderop werd het pad, wat af en toe gevaarlijk dicht langs het water modderde, te rot en moesten we even over een plank. Vind ik leuk dat soort dingen, echt als te dikke vrouw met camera in haar armen leef ik voor dat soort planken. Ik liet Marit en Frans samen op de plank staan en kwam er zelf met enige twijfel overheen. Vooral eigenlijk omdat Marit maar bleef zeggen dat het verderop zo mooi was. Was ook wel zo hoor, tot ik een brug voor me zag. Zo’n wiljemedoodhebbenwiebelhangbrug. Had ik al gezegd dat ik wandelen haat en hoogtevrees heb? Tof dit echt. Ik liet de 2 jonge guppen voorgaan want ik wist dat die springend de brug over zouden gaan. Marit was overigens wel zo eerlijk om te zeggen dat er verderop nog zo’n brug lag. Jeej leuk.

Heel fanatiek (haha nope) liep ik de brug op en bleef net voor het water staan. Ik ging zelfs nog een stukje terug hing mijn camera beter en besloot toen maar verder te lopen. Zacht maar zeer lelijk vloekend, stiltegebied hè, haalde ik de overkant waar twee blije koppen me op stonden te wachten.

Een paar bochten in de iets betere route verder troffen we de tweede brug, ook daar liet in die andere voorgaan en merkte dat deze dan wel langer was maar dat het ook een soort van went. Het pad en de weidsheid waren inderdaad prachtig. We genoten ervan en bogen toen af de dijk op die ons weer bij de auto bracht. Alwaar ik met rood aangelopen kop aan de fles water lurkte om vervolgens te horen dat dit nog maar 4 kilometer was, VIER MAAR!? Had ik al gezegd dat ik niet van wandelen houd?

30 reacties

  1. mooi verslag van een mooie wandeling
    als alles weer “normaal ” is die kant weer eens op , wandelde al veel in die buurt , maar daar nog niet
    als je vaker zo wandelt komt het plezier vanzelf

  2. Halder en omgeving lijkt me echt een wandeling waard. Na 4 km ben ik pas opgewarmd om een wandeling te beginnen hoor LOL. Leuk die steen, heb je hem doen verder reizen ?

  3. Bewegen is goed voor lichaam en geest.
    Samen met de juiste mensen helemaal een feestje, dan schijnt de zon nog mooier.
    En mooi is de omgeving wel. Hans

  4. Ik heb diep respect voor je, gelukkig kon ik niet je gedachten lezen tijdens de wandeling… Ik kan me voorstellen dat die op dat moment iets minder positief waren.

  5. Mooie wandeling en mooie foto’s. Altijd lol met zo’n wiebelbrug. Helaas kom ik ze niet vaak tegen tijdens mijn wandelingen.

  6. Niks mis met ‘maar’ vier kilometer.. er zijn hele volksstammen die helemáál niet van hun stoelen komen hè. En jij deed het toch maar.. over enge bruggen en al. Het lijkt mij een erg mooie en leuke wandeling.. je maakte er in ieder geval heel geslaagde foto’s van.

  7. Heerlijk, zo’n persoonlijke gids. Maar die bruggen zijn inderdaad niet goed hoor. Ik zou geloof ik gewoon zijn gaan zwemmen;).

  8. Altijd leuk, een wandelreportage van iemand die niet van wandelen houdt. :P Ik ken dit gebied niet, maar de foto’s nodigen uit om er zelf ook eens te gaan wandelen.

  9. Hahaha jij houdt niet van wandelen, da’s wel duidelijk :-)
    Ik wel, maar van zo’n hangwiebelbrug zou ik ook écht niet vrolijk worden. Brrrr. Wel een leuke foto, die laatste!

  10. Ik heb wel vermaakt met je relaas. Je weet de stemming er in te brengen … snap het hoor. Ben ook geen wandelaar.

  11. Haha je kan trots zijn dat je zo je angsten hebt overwonnen. En het na kan vertellen. Het is wel echt een mooi gehucht.

  12. Sorry ik weet niet wat er gebeurde, maar ik wilde zeggen… dat het went, dat wandelen. Ik doe het nu ook een paar keer per week. Een half uur voor de broodnodige beweging en het gaat prima! En nee… ik ben er ook niet dol op.

  13. Nee jóh…. houd jij niet van wandelen? ;-)Dapper hoor om toch de hangbruggen met die lange naam over te gaan. Ik heb ook wel hoogtevrees maar zolang ik me ergens aan vast kan houden is het geen probleem. Maarrrr, je hébt het gedaan, HULDE, moeder is trots op je! ;-)

  14. Maar als je er op terug kijkt, is het leuk. Althans dat hoop ik. En weer mooie plaatjes gescoord! Dus je hebt niet voor niets afgezien.

  15. Prachtig verslag in woord en beeld. Over een plaatsje wat ik dan weer niet ken, de andere genoemde plekken wel eens bezocht. Maar Halder?? Toch eens op het lijstje zetten als we weer eens iets meer mogen dan nu in die Corona-ellende…

Reacties zijn gesloten.