Mijn werk bestaand uit van oorsprong uitlandige jongeren is niets dan vreugd. Elke dag leren ze me weer dat Nederlanders gek zijn, we teveel zeiken en een uur te laat prima op tijd is. Nu ben ik wat ouder dan het gemiddelde wat daar komt werken, dus mij snappen ze al helemaal niet. Want waarom praat ik zo gek (ROTTERDAMS IS NIET GEK) waarom heb je geen auto omdat ik een vette reet heb en waarom dan niet gewoon een fatbike omdat ik van die dikke reet af wil. Echt ze snappen er niets van. Maar ze hebben alle tijd van de wereld om in de pissende regen onder een afdak mensen te kijken en ze zich vooral te verbazen over fietsers.
Vaders met kinderzitjes en kinderen op hun eigen fietsjes ernaast slingerend en jengelend, moeders met zwangere buiken en een kind achterop met nu nog intacte voetjes net langs de spaken, waarbij moeders bellend en ondertussen scheldend op de automobilist die niet doorhad dat zij wel degelijk voorrang had, -moeje drie dooie op je geweten?- En dat met een Brabants accent want Rotterdams is blijkbaar raar.
Zelf maaien die gasten als ze niet onder die luifel hangen, over de stoep, het fietspad en als het zou kunnen door de Albert Heijn op hun fatbikes want meer kunnen ze niet betalen anders hadden ze wel een auto gehad, ook als minderjarige. Hoe denk je dan dat ik ergens kwam in Syrghatrea of welk door oorlog verwoest land dan ook.
Maar van de week bleven hun vette fietsen in de berging en weigerden ze naar school te gaan. Ze waren beu van de regen, ik was er toen gelukkig nog niet toen ze dat zeiden. Ik had ze keihard uitgelachen echt de tranen op de wangen, ben je dat hele takke eind over de wereld gereisd kogels om je oren, familie weggevaagd, naar een veilig land met net zwembadwaardige rubberbootjes over de zee, vluchtend onder hekken op stroom door gevolgd door nog meer kogels -klaag je hier over regen. Sowieso wat is er mis met griekitalispanje? Maar ja ik was er niet, ik hoorde dat achteraf.
Maar toen ik aankwam, gewoon op de fiets natuurlijk want zover is het niet, waren zíj degene die lachte. En hard ook.
Ik heb namelijk wat gekocht in een kringloop. Ik kom daar nooit op de bovenverdieping maar tegenwoordig is er een soort van kans dat ik er iets kan vinden in mijn maat en van mijn gading. Deze keer in ieder geval wel in blauw met witte stippen. En speciaal voor op de fiets, dat plastic is geen piepvenster voor bijzonder tijdverdrijf ofzo maar gewoon voor over het stuur zodat je lamp zichtbaar blijft.
En aan dat minderjarige tuig kon ik precies zien hoe ik eruit zag en opeens was ik het helemaal met ze eens. Als het dit soort ongelofelijk pestweer is moeten we allemaal gewoon thuis blijven. Misschien kan ik echt nog iets van ze leren.
Nicky zegt
Hahaha! Zo heerlijk geschreven. Ik houd ervan.
Rianne zegt
Stippeltjes…dan zit je altijd goed. Jij zit ook goed. Lekker laten kletsen.
Judy zegt
Ik vind het een superding!
Karel zegt
mooi verhaal mooie regencape
John zegt
Ik weet het niet hoor, je kan toch gewoon heerlijk naar buiten als het regent. GEwoon blijven doen. Je hebt nu een soort fietsauto Haha.
Janny Vermaat zegt
Haha, mooi verhaal, laat ze maar lachen, die regencape houdt je wel lekker droog!
rietepietz zegt
Arbeidsethos …… best wel een moeilijk woord als je van zo ver komt en de taal nog niet goed spreekt. Misschien kunnen ze het, als ze de taal beteren beheersen in een direct verband zien met het respect dat ze altijd van anderen verwachten.
Mirjam Kakelbont zegt
Iedereen komt op een leeftijd dat-ie overal schijt aan heeft. Zelfs aan poncho’s, regenjassen regenkapjes. Blauw met stippeltjes is leuk. Ik heb een blauw fietsjack en zelfs wanneer ik 100 km fiets, blijf ik droog. Buiten is het veel leuker dan binnen blijven.
Joke zegt
Jammer dat hij er niet in het rood was. In elk geval je blijft trouw aan de bolletjes (al dan niet regen).
Naomi zegt
Maar, maar, maar… die regenjas is perfect! Dat die gasten dat niet snappen, zegt meer over die gasten dan over jou;).
Sjoerd zegt
Ik hou uiteraard van blauw, met stippeltjes, je moet alleen oppassen dat ze je niet aanzien voor regen. Dat is minder. Toch kan ik me van dat gedrag van die gasten wel wat voorstellen. Heb je zo ver gereist, heb je niets anders te doen dan een beetje hangen, gaat het nog regenen ook…
Matroos Beek zegt
Misschien zit daar inderdaad de les: niet alles moet stoer gedragen worden, soms mag je gewoon zeggen dat je geen zin hebt in regen – ondanks de leuke regencape en hoesje op je zadel.
peter grey zegt
Ik vind het een mooie stippelcape, al is-ie dan ook blauw. En het verhaal vind ik ook mooi. Ik moet wel denken aan de fietszitjes, of eigenlijk het gebrek eraan, vroeger, toen we gewoon op de bagagedrager zaten (als je geluk had. Er waren ook kinderen die zich nét boven de achterband staande moesten zien te houden), met je voeten, als je geluk had opnieuw, op van die uitklapbare steuntjes of anders in de fietstassen. Ouders vielen in die tijd gelukkig nooit om met de fiets. :-)