Met zulk mooi weer is het niets dan genieten buiten. Ik fietste tientallen kilometers en trof tot mijn genoegen een nieuwsgierige kudde stieren aan. Tussen mij en hen een slootje. Ik zou daar over kunnen springen maar ik ben wel wijzer.

Voorzichtig schuifel ik -met gevaar voor eigen leven en hondenstront-, niet per se in die volgorde de dijk af. Hopend dat die knapperds nu ik dichterbij kom, niet spontaan de uierlatten nemen. Hebben ze niet, trouwens. Het zijn heel stoere stieren, maar een vallende tak naast me doet ze opspringen.

Elke beweging die ik maak geeft een reactie. Ik stap wat onhandig om een treurwilg heen en de dieren schrikken als ze me weer zien. Nou nou zo erg is het ook weer niet hè. Maar dan wanneer ik verder schuifel volgen de dieren me alsof ìk de bezienswaardigheid ben.

Uiteraard maak ik daar handig gebruik van, ik lok de dieren met mijn knappe verschijning aanwezigheid en geef ze instructies om zo voordelig mogelijk op de foto te gaan. Dan hobbel ik iets te vlot de dijk weer op en zie de dieren wegrennen. Wat een stoere stieren.

17 Comments

  1. Mooie, heerlijke beesten. Ik hou van de manier waarop ze in jouw lens kijken. Zo nieuwsgierig.

  2. Het lukt je altijd uitstekend om van koeien en andere dieren knappe foto’s te maken. Ik vraag mij af waarom bij mij niet 🤔

Comments are closed.

Dat mag niet!