Spijtig

Liesbeth wil je alsjeblieft mijn vroege dienst van …. nemen? Ze vroeg het even tussendoor en ik hoorde het maar half maar de reden prima om dienst te ruilen. Het is ook een gewaardeerde collega, ik had d’r moeder kunnen zijn maar het is er wel zo één die als je wat zegt het gewoon oppikt. In de huidige tijd een zeldzaamheid dus met een zeer vluchtige blik op mijn rooster zei ik ja. En die simpele ‘ja’, die ben ik nu aan het overdenken. Sinds gisteravond toen ik vroeg, maar als nog te laat, naar bed ging om precies te zijn. Spijt is misschien niet het goede woord, vooral omdat het geen woord met overtreffende trap is. Want ‘ik betreur dit ten zeerste’, is niet de taal die ik nu in mijn hoofd heb en ‘bro, ik zweer je, ik heb kapot veel spijt’, tja daar ben ik dan inmiddels weer te oud voor. Van de week hoorde ik, ‘ik voel me fokking spijtig’, taalkundig bagger maar toch een compliment waard in de hoek van mijn huidige werk.

Ik speet mijzelf uit bed op een tijd dat ik normaal hooguit een luidruchtige kat naar buiten zwier en gauw terug duik. Ik speet mijzelf door de badkamer en ik speet mij niet voor een bepaalde keuzes die nu bezig was mijn ontbijt, tweede ontbijt en koffie klaar te maken. Het enige voordeel aan deze onzedelijk vroege tijd is dat de zon zo opkomt zodat iedereen goed kan zien hoe mijn verlopen ochtendponum eruit ziet. Het is dat ik waarschijnlijk mijn nek breek over mijn eigen troep, anders deed ik mijn bril pas op, op het moment dat ik op de fiets stap. Hoef ik me niet zo te spijten over die spiegel.

Dat gezegd hebbende, op de fiets dus. Het spijt mij niet dat ik nog steeds geen auto heb, de paar stoplichten die ik tegenkom op de route neem ik om deze tijd meestal zoals ze komen. Niveau ‘welk stoplicht?’, tip van mij dat moet je niet antwoorden als een juut wout je aanhoudt, krijg je spijt van. Tenzij je zo goed lult als ik, maar om deze onzedelijke tijd betwijfel ik ten sterkste of alles eruit gaat komen zoals ik wil. ‘Boeven vangen’ is sowieso geen goede combinatie, antwoorden ze na jaren eindelijk ‘ben ik mee bezig’ op.

Een straat of wat verderop moet ik afremmen voor een gast in zijn gebroken wit-met-streepje shortama. Zijn blije pup is wakker en gaat wèl aan de kant. Later zou ik leren dat dat geen walgelijke pyjama- maar in de mode is, inclusief tot aan zijn ballen opgetrokken sokken. Het is dat die hond vast zit, maar die zou er zelfs voor zijn gaan lopen. Zekerweten dat die gast spijt krijgt als hij foto’s ziet over een jaar. En ik maar denken dat hij nog dronken was van gisteren, iets wat redelijk normaal is in mijn dorp, zelfs doordeweeks, maar dit trek je als volwassene ook niet dronken aan. De sokken hadden trouwens hetzelfde streepje en ik begin maar niet over zijn slippers.

Echt het is alweer genoeg en dan moet ik nog gaan werken. Totaal zinloos trouwens, voor 08:00 uur is er niemand wakker en gebeurd er niks. Maar ja te laat komen krijg ik ook spijt van want dat wil ik best, maar dan wel dat ik pas om een uur of 10 wakker word. Ik bedoel 5 minuten te laat komen is hetzelfde gezeik, dan liever gezeik en uitslapen.
Mijn collega, type meestal net op tijd is blij me te zien, ‘ik zweer jouw ik dacht dat jij keilaat zou komen’, echt die ene zin verteld meer over hem dan volstrekt nodig is, -rot ik de deur uit voor hij echt begint te praten. Snotneus met een nieuwe VW Golf spijtig genoeg strijkt mammie zijn kleding nog, als ze hem nou ook eens op tijd zijn nest uit timmert. Met mijn beker in de hand sjok ik naar de koffieautomaat, nog niet eens zo slecht voor een sociale instelling is me opgevallen. Maar als ik voor de automaat de gebruikelijke knoppen induw weigert hij alle dienst! Pfff mijn animo is ook gestopt maat, daar ga je spijt van krijgen!