Plog: Jeep, dijk en hoogwater

Met zulk mooi weer zo vroeg in het seizoen heb ik niets te klagen. Ik stap in de Willys jeep en hoor iets kraken, we laten maar even in het midden of ik dat was, zij of wij beide.

Ik bespaar jullie het eerste deel van de route, maar een samenvatting; gierende boeren en een beetje slalommen via Rosmalen en tada: we zijn bij de Maas.

We rijden door gehuchten als Gewande en ’t Wild (klik voor kaart). De laatste werd in de oorlog volledig met de grond gelijk gemaakt, op het café na. De benaming komt waarschijnlijk van een nabijgelegen verhoging waar het wild, de dieren dus, naartoe gingen bij overstromingen.

Een eindje verder doken we de provinciale weg af de pont van Alem op. Ooit was dit dorp Brabants, maar door de Maasverbetering van rond 1920 kwam het op een schiereiland te liggen en werd het Gelders.

Niets schreeuwt harder lente dan ooievaars op het nest.

We dwalen wat verder en rijden bij Hurwenen opnieuw over een dijk. Door de open verbinding met de Waal is er hoogwater in het gebied. Zowel de vogels als ik van kunnen genieten. De kerktoren verderop is Zaltbommel.

We volgen de Waaldijk en in een bocht van de weg kijken we over de rivier. Achter me de schoorsteen van de voormalige steenfabriek De Lage Waard. Het eerder genoemde natuurgebied werd toentertijd ‘De Put’ genoemd daar werd de benodigde klei gewonnen. Er liep toen een smalspoor treinlijn in het gebied en er werden speciale smalle stenen gebakken voor bouwstijl Amsterdamse School.

Via Rossum komen we in Kerkdriel terecht. Kerkdriel is een groot dorp aan de Maas en een uitloper daarvan en het valt me op hoeveel mensen ons vrolijk groeten. Eigenlijk willen we daar de dijk oprijden als ik een prachtig oud pand zie. Het is een gevaarlijk punt, maar ik krijg alle medewerking van de dorpsbewoners om foto’s te maken op de oprit van dit pand uit 1925.

Een uur later staan we er nog, en 5 kwartier later zijn we 100 meter verder. Mooie gesprekken hebben we er gevoerd en ik vermoed dat we ook de dag hebben gemaakt van 4 knullen die gezamenlijk in de jeep mochten zitten.

Terwijl de zon zakt rijden we via Den Bosch naar huis. We treffen het met het verkeer maar de temperatuur daalt zo snel dat ik meteen weer voel dat het nog maar begin maart is. Met een regencape om me heen geslagen en een extra paar handschoenen aan geniet ik van het laatste licht van de dag en verlang alweer naar het volgende jeepritje.