We waren vaker langs en door Gorinchem gereden maar deze keer reden we speciaal naar de stad. Gorinchem (gorkum) is een zeer goed bewaard gebleven vesting liggend aan de Linge en Boven-Merwede. De benaming Gorinchem is verbasterd van ‘de mensen van Goro’ wat een familienaam is.

Na de 80-jarige oorlog werd de stad omgevormd tot een vesting inclusief wallen en bastions als onderdeel van de Hollandse Waterlinie. En juist over de vestingwallen van Gorinchem wilde ik wel eens wandelen.

We aten een broodje aan het water, waar we voor 5 euro de hele dag konden parkeren, en liepen daarna de wallen op. Vanaf het Tolhuis zag het pad er bemoedigend uit zolang je op het pad bleef trouwens er lag werkelijk overal hondenpoep.

Het wandelen ging me beter af dan ik me herinnerde en ik genoot dan ook van de frisse bries die over het water waait. Maar een eindje verder stonden we nabij de caponnière (een gang van waaruit ze de flank verdedigde en in dit geval ook een sluis en poort) stonden we levendig weg te branden in het zonnetje. Ik was blij dat we daarna onder de bomen uit kwamen. Mede doordat een plaatselijke bewoner ons vriendelijk kwam begroeten.

Verderop herkende ik een beer (dam in de vesting) met monniken erop en terwijl ik daarnaar keek kwam wederom een bewoner ons groeten. We volgenden het pad om molen Nooitvolmaakt om via de brug bij een voormalige afluisterpost te komen. Nog ruik je de ietwat muffe lucht die ik herken als een middel ter bescherming van radio’s. Het bomvrije gebouw op een punt van de vesting wordt geflankeerd door een kazemat maar is tegenwoordig een repetitieruimte.

We liepen langs diverse ravelijnen, de puntvormige eilanden in een vesting waar we vanaf de hoge verdedingswal over een volkstuinencomplex konden kijken. Om de voormalige kruitmagazijnen zag ik Molen De Hoop al en hield er een stevige pas in wetende dat ik ook hier volop in de zon liep. Om de molen zagen we de Dalempoort. Deze stadspoort is als enige overgebleven en functioneert tegenwoordig nog steeds ter bescherming van hoogwater.

Vlak achter de poort wandelden we langs het water de dijk weer op en vond ik het tijd de stad in te gaan, maar dat is voor een volgende keer.

17 Comments

  1. Ik ben 1 keer in Gorinchem geweest. Vorige eeuw. Op ziekebezoek bij een oud tante. 11 jaar was ik. Roze spijkerpak en gruwelijk onhandig. Verplicht op de foto bij de fontein. Welke fontein? Hallo, ik zou het niet weten.

  2. Ik heb er ook ooit een keer gewandeld, op een zondagmorgen. Het was er toen zó druk. Die drukte zie ik nu niet op jouw foto’s. Dus misschien een keer een nieuwe kans geven op een ander tijdstip.

  3. Ja, gorinchem is mooi. we jebben er een poosje terug nog in de omgeving gefietst. Je maakte fijne foto’s.

  4. Wat leuk om dit te lezen.
    Wij wonen niet heel ver van Gorinchem af. De stad, daar ben ik meer dan 25 jaar geleden wel eens geweest. Maar dat was midden in de nacht. Alles dicht en we zaten, beroepsmatig, achter iemand aan 🤣. Ik kan mij dus niet echt herinneren hoe het er uit zou moeten zien.
    Na het lezen van je log heb ik ook zin om daar een ronde te lopen en al het ouds bij daglicht te bewonderen.

  5. Voor wallen en vestingwerken ben ik altijd wel in. Het gekke is dat ik daar in het buitenland meer van heb gezien dan in ons eigen land. Gorinchem lijkt me zeker de moeite waard.

  6. Denk dat ik circa 5 jaar geleden een vergelijkbare zwerfwandeling heb gemaakt vanaf hun station. Mooi stadje om dat te doen. Recent ben ik er alleen doorgelopen voor het pontje naar Woerkom. Veel kleiner, maar ook zeer bezienswaardig.

  7. Ik ben er nooit geweest, maar je maakt me nieuwsgierig naar een vervolg. Tot nu toe ziet het er al veelbelovend uit.

Comments are closed.

Dat mag niet!