
Elke maand naar dezelfde plek om foto’s te maken, voor mij een uitdaging omdat ik zoiets nooit doe maar alsnog wil bewijzen dat iets waar je oog niet opvalt, de volgende keer prachtig fotogeniek kan zijn. In deze blog van augustus naar oktober en over de boerderij en zijn tijd. Stiphout waar deze boerderij staat is over de tijd altijd een wat slaperig dorp gebleven. Het hoort bij Helmond, maar voelt nog steeds als een apart dorp.
De boerderij stamt uit 1880 en de grond wordt gepacht, in de omgeving horen 8 en later 11 boerderijen bij Kasteel Croy, dat ligt hemelsbreed een paar kilometer verderop. Boeren pachtten de gronden en hoefden zich niet druk te maken of hun koeien wel naar buiten mochten. Die stonden alleen in de winter binnen. Boeren waren in die tijd nog zo arm dat ze hun vrouw en kinderen naar fabrieken in de omgeving stuurde om te gaan werken. Die vrouwen moesten tot wel een uur lopen want pas begin 1900 kwam een fabriek in de omgeving waar de terecht konden. Een aantal van hen, de rest moest alsnog naar Helmond over onverharde wegen. Geld voor een fiets was er niet.

Bekende problemen toen was dat bijna iedere boer arm was, ze kregen meer kinderen dan goed voor hen was. Stiphout was nogal katholiek, verderop staat een kerktoren (de Oude Toren) waarvan het schip is afgebrand en tijdens die brand redde een boer de gewijde hosties. De pastoor die zelf niet durfde zag dat het vuur voor de boer uiteen week. Stiphout werd een bedevaartsplaats maar er is ook verhaal bekend van een boer die erheen moest omdat hij een stoel ‘met den dood tot gevolge’, naar zijn vrouw had gegooid. Voor als je dacht dat het vroeger wel overal gezellig was.
In die tijd werd deze prachtige boerderij hier neergezet. De typische bouwstijl is Meierijse/Brabantse Langgevelboerderij. Het rode zadeldak en de lage bakstenen gevel zijn kenmerkend voor deze omgeving. De oorsprong van deze boerderij is een kleinere boerderij (het Hallehuis, hierbij is aan de korte achterkant een grote deur met een hal) die te klein werd waarbij aan de keuken een uitbouw kwam. De deur werd naar de zijgevel is verplaatst waardoor de voorgevel dus geen deur heeft. Allicht dat dat ook met deze boerderij gebeurd is, maar bronnen heb ik niet. De meeste langgevels werden horizontaal aan de weg geplaatst maar allicht is juist de stand en de hoek hetgeen wat me steeds doet terugkomen naar deze zo fotogenieke boerderij.

De voorgaande blogs over de boerderij:
















fotorantje zegt
De boerenstiel was vroeger nog harder labeur dan nu
Mooie boerderij maar de koetjes stelen de show :-)
Mirjam Kakelbont zegt
Boerderijen mogen niet verdwijnen. Ze zijn sieraden in het landschap. Hoe mooi dit exemplaar met zadeldak ook is, ik ga voor de koeien.
Een stoel naar je vrouw gooien ‘met den dood als gevolg?’ Was dat de boer zijn manier van geboortebeperking?
Rianne zegt
Ik ga voor de koeien…. Al is de boerderij ook prachtig.
Nicky zegt
Mooi met dat licht zo! Een uur lopen naar je werk… I count my blessings.
rietepietz zegt
Geweldige boerderij, echt een plaatje. Kan me er wel iets bij voorstellen dat je er niet zo voorbij loopt.
Jan K. alias Afanja zegt
Mooi verhaal en dito foto’s weer van je favoriete boerderij.
Judy zegt
Hij blijft fotogeniek, de boerderij! En de koetjes ook!
peter grey zegt
Mooi zeg! Nu valt me voor het eerst de bijzondere hoek van de voorgevel op. Het is en blijft een prachtig gebouw, en dan met de koetjes en dit schitterende licht! Heel fraai Liesbeth!
Edward McDunn zegt
Mooi om dit te zien hoor, boerderijen mogen nooit verdwijnen.
rob alberts zegt
Mooie blogserie met indrukwekkende foto’s
Vriendelijke groet,
Matroos Beek zegt
Een prachtige boerderij.
Vroeger was het beter? Toch niet wat huiselijk geweld betrof…
Sjoerd zegt
Toch is het ook wel weer leuk om zo’n vaste plek te hebben waar je iedere maand terug komt. Er moet natuurlijk wel wat leven in zitten.
Naomi zegt
Ik vind dit zo’n toffe serie. Maar eh, een stoel naar je vrouw gooien met de dood ten gevolge? Inderdaad niet overal even gezellig vroeger.