Vergeef het deze cultuurbarbaar maar toen ik Elburg op maps zag dacht ik joh bijzonder een parkeerplaats met een gracht erom. Ik dacht iets te weten over vestingen maar ik neem het terug, ik ken die dingen alleen als stervesting met minimaal een flink aantal bastions, 7 vind ik meestal wel een charmant aantal.

Elburg heeft vier bastions, punten dus, omdat de stad ooit helemaal niet lag waar Elburg nu ligt. Hierdoor hebben ze het nogal bijzonder aan kunnen leggen. Elburg lag namelijk nogal ongunstig dichtbij de Zuiderzee en het overstroomde steeds. Dat is vervelend, nu lijkt me een hele stad inpakken een stuk vervelender maar ze deden het toch maar in de 14e eeuw. Ze hadden ook zoveel keus niet want die Zuiderzee kalfde de kust af.

De nieuwe stad werd opvallend recht aangelegd, iets wat voor de late middeleeuwen zeer bijzonder was. Steden groeiden normaliter geleidelijk met kronkelige straatjes. Elburg werd in één keer volgens een doordacht plan ontworpen. Dat is nog altijd goed te zien aan de bijna symmetrische plattegrond, met de winkelstraat als centrale as richting de haven en de beek die de stad dwars doorkruist.
Ooit werd de vesting beschermd door bastions, maar nadat Elburg niet meer verdedigd hoefde te worden werden deze afgebroken en afgegraven. Daardoor lijken de stadswallen op dijken.

De eerste indruk van de stad was goed, gratis parkeren, gratis schoon toilet. Ik was nog geen 200 meter weg en had al last van mijn achillespees, van het staan ouwehoeren. Wat een leuke mensen die Elburgers.

En wat is het stadje mooi, de rechte lijnen, de hoofdstraat met Vischpoort erachter en dan het haventje. Bedrijvigheid en veel nieuw spul, maar ook de botters en punters. Sowieso zijn de visnetten en andere verwijzingen naar de visserij ruim aanwezig in de stad. Het rook er naar vers gerookte vis en ik besloot spontaan een haringkie te eten aan de kraam. Aan het staartje, zoals ik nog nooit gedaan heb, ik was van een vorkie. Vriendlief zocht tevergeefs naar dat vorkie waarop ze zeiden; ‘Het is hier Amsterdam niet, hier slokken we zo’n vissie zo naar binnen!’

Ik bezocht een winkeltje, kocht elders nog een stapel boeken en Vriendlief haalde net buiten de vesting zijn nieuwe speeltje op terwijl ik een lunch scoorde. Die aten we rijdende weg op, want zekerweten dat we nog niet naar huis gingen.

12 Comments

  1. Prachtig stadje waar ik in een héél ver verleden wel eens was, maar ik zal het verdrongen hebben. Vervelend voor je dat die Pees en echte zenuwpees blijft.

  2. Ik eet niet vaak haring, maar als ik het eet wel graag met een vork en zonder uitjes.
    In Elburg ben ik geweest en we hebben met een paar mensen op een terrasje gezeten. Veel heb ik niet van het stadje gezien, we moeten dus een keer terug.

  3. Dat stadje bevalt me wel, een haring eet je inderdaad bij zijn staart en niet met een vorkie… Een goede haring kun je zo naar binnen zuigen…

Comments are closed.

Dat mag niet!