Bij toeval trof ik bij de molen in Nuenen korenschoven aan. Ik zie het graan er elk jaar staan, maar de schoven zag ik niet eerder. Dus vloog ik met fiets en al het weiland in om foto’s te maken.
Maar nog voor ik goed en wel begonnen was, stond er een man schuin achter me. En ook nog eens veel te dichtbij. Hij begon zijn praatje met de welluidende zin; ‘Lekker foto’s aan het maken? Mijn ex heeft drie jaar geleden een cursus gedaan, dus ik heb er ook wel wat verstand van. Kom je uit de buurt?’
Omdat ik vooral bezig was met die molen, sowieso veel leuker om naar te kijken, reageerde ik nauwelijks, maar zette wel snel mijn fiets op slot. Hij stelde zogenaamd slimme, maar vooral nogal evidente vragen en bleef veel te dicht op me staan. Ik vroeg hem dan ook afstand te houden en ging verder met fotograferen.
Mijn licht verdween me net iets te snel. Zijn hond had meer mijn interesse, maar die had geen zin in me. Een labradoedelachtig beest. Alle honden reageren op me. Ik kan waakhonden aaien en bange dieren leggen hun kop op mijn schoot. Dus als jouw hond niet op mij reageert, zegt dat waarschijnlijk meer over de baas dan over mij.
Het verbaasde me trouwens niet. Hoe vaak spreekt hij op deze manier jongere vrouwen aan? Wat moet dat oudere beest met de volgende vrouw die zijn plek in bed moet innemen? Gelukkig begreep hij uiteindelijk de hint en liep hij bewust door mijn beeld weg. Zielig.
Het is niet de eerste keer. Al een poosje merk ik dat ik blijkbaar weer in de markt lig. Niet bij complimenteuze kerels trouwens. Natuurlijk kan ik het als een compliment opvatten, maar dat lukt niet erg als ze van een kilometer afstand hun droogstand lijken te etaleren, met een onverzorgd uiterlijk en een rotsvaste blik op mijn tieten terwijl ze me aanspreken.
Had ik dat figuur dan meteen voor zijn voeten moeten gooien dat ik geen interesse heb? Zodat hij verongelijkt had kunnen antwoorden dat hij daar helemaal niet voor kwam. Waarom gaat een man van minimaal 58 jaar (en dan ben ik nog aardig!) uitgebreid staan praten met een vrouw van 41 die duidelijk met iets anders bezig is?
Ik begin de jongeren met hun geswipe naar links of rechts ineens een stuk beter te begrijpen.
Uiteraard besprak ik dit met Vriendlief. Hij vroeg waarom ik niet gewoon zei dat ik bezet ben. Maar waarom zou ik iets moeten verklaren als mijn totale gebrek aan interesse het antwoord al geeft? Het is ook niet ‘ik heb een vriend’, het is, ‘ik heb geen interesse’, dat is wat anders. Waarom moet ik, als ik onschuldig een korenschoof sta te fotograferen iets verklaren om zijn tere zieltje te sparen? Alsof ik een stuk losgeslagen wild ben dat nog gevangen moet worden.
Gelukkig ving ik die avond wél de molen en de korenschoven. Beide een stuk knapper dan die kerel.
Irritant zeg, maar wel mooie foto’s en daar stopte je tenslotte voor.
Oeh, die laatste foto is zo mooi! En sommige mensen hebben gewoon een bord voor hun kop en snappen de hint niet. Irritant figuren. Ik kan heel goed boos kijken. Dat helpt meestal wel.
De foto’s zijn prachtig en die vent op z’n zachtst gezegd irritant. Hier trouwens pas iemand die vanaf de fiets riep (ik liep met telefoon in m’n hand): “Kijk je ook wel om je heen om van de natuur te genieten?” Eh, vent… wat denk je dat ik met die telefoon doe? Die natuur fotograferen!
Grinnik…….maar het kwam met de foto’s helemaal goed!
Ondanks die akelige man maakte je weer prachtige foto’s, zeker die laatste. Ik ben gelukkig te oud geworden voor zulke engerds.
Wat een irritante vent.
Misschien had je hem kunnen vragen om opzij te stappen zodat je verder kon fotograferen. Hoewel hij die hint ook zou missen denk ik. Echt vervelend zo.
@Ximaar, als vrouw merk je echt wel het verschil tussen een onschuldig praatje en te opdringerig gedrag….
Geeft er eens iemand gehoor aan de laatste Sire-campagne ‘ Een praatje maakt je dag‘, en dan is het weer niet goed. ;-)
Uiteraard, maar dat was dus niet mijn bedoeling. Allicht dat zijn tactiek op zijn eigen generatie een betere uitwerking heeft. En alsnog als ik dat zou doen, wat als hij zich ontpopt als idioot?
Maar kijk, ondanks de afleiding maak je toch ‘gewoon’ weer schitterende foto’s. Zeker de laatste drie vind ik prachtig.
Je had hem natuurlijk ook gewoon kunnen zeggen wat je van hem vond. Dan was hij waarschijnlijk huilend naar huis gelopen. Maar goed, de molen heb je goed gevangen…