Nabij Lierop (onder Helmond) ligt op de heide en net in het bos Onderduikerskamp Dennenlust. Een in de Tweede Wereldoorlog bewoonde houten hut voor zo’n 30 bewoners.
Een wandelroute loopt er inmiddels maar ik heb nog steeds navigatie nodig het te vinden. Ik fiets over de heide, de glooiing maakt het een mooie maar uitdagende rit. De flinke regenbuien van de nacht ervoor zorgen dat het karrenspoor slecht fietsbaar is. Maar nu ik zo dichtbij ben wil ik door, nog een paar minuten zegt navigatie, maar ik doe er heel wat langer over.
Was dat ruim 80 jaar geleden ook? Vast wel. Ik klaag niet meer en ploeter verder. Ik kruis een verhard pad, ga nog bijna onderuit en fiets dan een glooiing op. Voor me ligt de fundering van het voormalige onderduikerskamp. Het werd gebouwd voor mannen en jongens die aan de Duitse arbeidsinzet wilde ontkomen, er kwamen ook mannen uit Nijmegen en geallieerden piloten bij.
Dertig personen. Ik kan me amper voorstellen dat het paste. Er waren twee slaapkamers, waarvan één onder het puntdak. Gevuld met stapelbedden waar bij toerbeurt in geslapen werd. Hiernaast was er een aardappelopslag, kapel, gevangenis, konijnenhok, wachttoren en sportveld waar nog een toernooi is gehouden. Veel ervan is weer zichtbaar gemaakt dus er is meer te ontdekken.
Met houten palen is de vorm goed zichtbaar. Het oventje is deels origineel en bij het uitgraven kwam de betonnen vloer in beeld. Het originele hol was van hout en stro en maximaal 75m2 groot.
Bijzonder aan kamp Dennenlust is dat het, in verhouding tot andere onderduikerskampen, lang heeft bestaan: van eind december 1943 tot de bevrijding op 21 september ’44. Waar anderen na een paar weken ontdekt werden, was Dennenlust dermate goed georganiseerd dat men er 9 maanden kon wonen. Ze hadden een bibliotheek en een nabijgelegen café regelden het voedsel. Er werden missen opgedragen en de biecht afgenomen.
Geheel ongeschonden kwamen de mannen niet uit de oorlog. Ze streden uiteindelijk als partizanen, maakten spoorlijnen onklaar en namen mensen gevangen. Tijdens één van deze acties overleed een Amerikaanse boordschutter die opgebaard lag in het kamp en ’s nachts ter aarde werd besteld in Lierop, dat daags erna bevrijd werd.
Ik loop een laatste keer rond, hoor enkel in de verte stemmen en mijmer wat over de voormalige bewoners, die tijd en over hoe uitgestorven het gebied moet zijn geweest.
Een bepaalde lichtval maakt dat ik wat beter naar de paaltjes kijk en dan zie ik een Levendbarende Hagedis. Waar ik deze reptielen normaal weg zie schieten blijft deze zitten en lijkt te poseren, heeft Onderduikerskamp Dennenlust voor even weer een bewoner.
Janny Vermaat zegt
Indrukwekkend! En wat bijzonder die hagedis dat hij zo mooi bleef poseren.
Nicky zegt
Het zet je wel aan het denken, ja. Indrukwekkende plek. Met een prachtige bewoner.
rietepietz zegt
Heel bijzonder en nee, daar kunnen wij ons weinig voorstelling bij maken hoe ze daar leefden. Voor de hagedis is het natuurlijk een prettig onderkomen.
Saskia zegt
Interessant om te lezen en ook om te zien. Ik had er nooit van gehoord.
Sjoerd zegt
Dat laatste brengt je weer even terug naar de realiteit. Stel je dit alles eens voor in de huidige tijd.
Dimario zegt
Weleens bij het verscholen dorp geweest in Vierhouten? Dat is ook zo’n bijzonder verhaal, alleen daar is het anderhalf jaar goed gegaan met wel tot 100 mensen. Blijf het bijzondere dingen vinden.
Love as always
dimario
peter grey zegt
Nooit geweten dat dit bestond. Hoe interessant! Een heel dorp eigenlijk, met meer voorzieningen dan menig hedendaags gehucht. Maar ook een gevangenis? Dat maakt het extra interessant.
Jan K. alias Afanja zegt
Mooi verhaal en foto’s.
In de bossen bij het Drentse Diever was ook een onderduikershol. Dat was wat kleiner, maar het heeft wel een aantal maanden langer bestaan. Na de oorlog is het hol opnieuw opgebouwd, nadat het door de Duitsers was opgeblazen. Tegenwoordig hangt er een gedenksteen voor de de acht slachtoffers die er zijn gevallen.
Rianne zegt
Mooie foto’s en dank voor de geschiedenis-les.
Ik ben vooral verbaasd over het stukje ‘gevangenis’.
Naomi zegt
Wat een bijzondere plek! Ik kende dit niet. Lang niet zo bekend als ‘Het verscholen dorp’, maar ik denk wel de bekendheid waard.