November dus; Pyjama, politie, pompoenen en Peel

Als ik door mijn fotoreel op mijn telefoon kijk of in normaal Nederlands door mijn map met telefoonfoto’s, dan zie ik vooral dat ik een paar weken geleden nog in een dun vestje ging fietsen. Hoewel ik de winter niet erg vind, vond ik de overgang dit jaar wel enigszins extreem.

Voor mijn doel flink gewandeld hints tussen de foto’s en dan is natuurlijk de vraag; waar scoorde ik deze keer gratis appels?

Ging een eindje fietsen, maakt een ommetje door het bos en zag toen opeens dat ik bij Deurne was. Achja nu ik er toch ben, daar weet ik nog een oud muurtje. Zomaar een rondje fietsen van 46km.

Leuk jaar voor mijn blog, mijn jaarrecord van bezoekersaantallen verbrak ik halverwege deze maand. Dank u bezoekers, jullie bezoeken en reacties worden gewaardeerd!

Door Den Bosch naar huis gereden en daar op een kruispunt beschoten. Voor als je denkt dat het nog leuk is in dat lieve Brabant. Was niet persoonlijk trouwens maar wel een rotklap en zowel de ruit als ik zijn nog heel. Vraag me ook maar niet waarom ik het geluid van een afketsende kogel herkende. En laten we het zeker niet over de wouten gaan hebben.

DADA een tijdschrift voor alle leeftijden over kunst vroeg of ze mijn foto’s mochten gebruiken. Mooi blad om in gepubliceerd te worden!

Verkocht een spijkerbroek die te groot was geworden en trok die in een baldadige bui over mijn joggingbroek aan en moest de broek toen alsnog vasthouden. Ik moet er nog steeds aan wennen.

Versierde mijn bureau met een snoertje licht kunstig vastgezet tussen klok en boekensteunen. Versiering kostte me 75 cent -inclusief vogeltje- voor als je nog een reden zocht om naar de kringloop te gaan.

In de vrieskou van net boven nul in het donker op mijn sloffen de Keulse potten binnen gezet en ook de laatste oogst binnen gehaald. We waren te laat met pompoenen planten maar deze vier schatjes draai ik alsnog in de soep als ze een mooi kleurtje hebben. O en hoor ik een applaus omdat ik een keer niet gewacht heb tot alles kapot gevroren is? Dank u.

Rondje Den Bosch wist zeker dat ik een tas bij me had, dus met een rotgang door een paar winkels en over de markt brood, broodjes, groente… Geen tas – dat is overmacht hè daar kan ik niks aan doen en dus een nieuwe gekocht, zó vervelend.

Inmiddels ook het mysterie van waar-zijn-verdomme-al-mijn-handschoenen-gebleven?!?! opgelost. In de jaszakken van de jassen die ik de 20e pas bedacht aan te moeten omdat het fris werd op de fiets in een vest. Ik heb nu ongeveer 15 paar handschoenen…En de jassen hangen weer in de kast.

Drie shirts met lange mouwen kunnen kopen in de kringloop, voor het wereldschokkende bedrag van €5.50 -samen-.